Waarde Lezers,
2025 was géén goed jaar. Niets werd opgelost en niets laat ons toe te denken dat het beter wordt in 2026.
2025 werd een jaar waarin we – mits enige intellectuele afstandelijkheid – leerden dat geostrategische politiek niet voor doetjes is. Maar de rode draad doorheen dit overzicht is nog erger: de wereldwijde politieke en maatschappelijke ordening werkt niet meer. Dat is onder meer het geval van internationale en supranationale organisaties, waaronder de VN en de EU.
Er is maar één, toegegeven radicale, oplossing: terugkeren naar de oorspronkelijke specifieke opdrachten/bevoegdheden en elke uitbreiding (blow up) laten voorafgaan door een volksraadpleging, zodat ze voor deze macht kunnen rekenen op democratische steun.
Deel I Onder autocratische vriendjes
Het democratisch deficit van de VN
Dat een gigantische internationale organisatie zoals de VN[1] ondoorzichtig is, zorgt voor terechte vragen over de doelmatigheid én over de omgang met de macht die aan de topmedewerkers wordt toevertrouwd.
Een concreet voorbeeld maakt dit duidelijk:
Onlangs werd oud-premier Alexander De Croo “UNDP Administrator & UN Under-Secretary-General”, Hoofd van het departement Ontwikkelingssamenwerking en Vice Secretaris-Generaal.
Toen hij zelf zijn kandidatuur kenbaar maakte nog voor de VN zijn kandidatuur had aanvaard, was het duidelijk dat hij zeker was van zijn aanduiding. Nochtans liep zijn verkiezing niet zo vlot en was het aan secretaris-generaal Guterres zelf om de knoop door te hakken en hij koos voor De Croo. Dat was niet verwonderlijk vermits het WEF[2] van de heer Schwab hem al een troefkaart gaf: zijn deelname aan het programma van Young Global Leader. Een visitekaartje dat hij deelt met onze koningin Mathilde. Er was in die periode ook een gesprek met Bill Gates die zoals geweten, een grote privésponsor is van de VN.Het lijkt er dus sterk op dat zijn aanduiding een zaak was van persoonlijke invloeden die er moeten zorgen dat hij rekening houdt met de wensen van zijn ‘broodheren’. Deze subsidiëring is trouwens niet min, want zijn budget voor de komende vier jaar wordt geraamd op 22 miljard dollar[3].
Wanneer topfuncties van een internationale organisatie met gigantische middelen afhankelijk worden van externe beïnvloeding is het onvermijdelijk dat deze ondemocratische gang van zaken ook toegepast wordt voor alle belangrijke interne functies. Klokkenluiders hebben dan ook géén schijn van kans, dat ondervond recent nog de gewezen Zweedse diplomaat Kompass[4]
In De Standaard sprak men over de benoeming van De Croo als een goede zaak voor België en wellicht zal ook een meerderheid van onze lezers geen graten zien in het netwerken voor persoonlijke ambities. Dat maakt weerwerk tegen de invloed van de plutocratie en wordt de geloofwaardigheid van de autoriteit geofferd aan Ploutos, de Griekse God van de rijkdom en het geld.
Lobbyisten die kennis bijbrengen zijn niet het grootste gevaar, privésponsors zijn dat wel.
EU-top is toe aan vervanging/herbronning
Een onaangename gedachte is dat wij, Europeanen, niet langer het maatschappelijk voorbeeld zijn voor de ganse wereld. De EU met aan de top Ursula von der Leyen is alvast géén goed voorbeeld. Haar geheim gehouden gesprekken met de ‘big farma’ en haar onwil om verantwoording af te leggen, zónder dat dit gevolgen heeft, is daarvan het bewijs.
De COVID-politiek van de EU én België was één grote gok. Véél te weinig onderzoek naar de effectiviteit én naar de bijwerkingen hebben ervoor gezorgd dat veel maatregelen hun doel voorbij schoten en de nevenwerkingen hebben miljoenen mensenlevens getroffen, ook al probeert men de negatieve gevolgen te minimaliseren. Het beleid van landen die niet zo drastisch ingrepen en géén vaccinatieverplichting oplegden bleek nadien betere resultaten op te leveren.
Dat België het COVID-beleid liet onderzoeken door de OESO was op zich al een blamage. Dat de OESO het beleid beoordeelde op de inentingsgraad, is op zijn minst ontoereikend.
De Green Deal waarvan zowat alle industriële specialisten verklaren dat dit onze welvaart onderuit haalt, mag de EU verder zetten bij gebrek aan weerbaarheid van de politieke verkozenen in het Europees parlement. En als de top niet voorbeeldig is, kan het niet anders dat ook de nomenclatura, Eurocraten, vatbaar zijn voor corruptie.
Hoewel partijvoorzitter Bart De Wever zich indertijd sterk afzette tegen de Green Deal kon hij niet verhinderen dat minister Crucke zijn eigen weg ging en het klimaatindoctrinatieplan goedkeurde: “Officieel de ‘Belém Declaration on Information Integrity on Climate Change’. In goede Chinese traditie beschrijft de informatieverklaring van Belém hoe de hele samenleving moet worden opgevoed. Opgevoed om het klimaatverhaal helemaal te slikken”.
Het buitenlandbeleid van de EU ontbreekt een realistisch geostrategisch inzicht. De arrogantie staat NIET ALLEEN in sterk contrast met de beschikbare middelen. Het getuigt tevens van een selectieve blindheid en het denken in termen van vijandschap in plaats van samenwerking.
Terwijl men de Russische inmenging van onze maatschappij terecht aan de kaak stelt, slaagt de EU er zelf in om lidstaten wiens politieke leiders democratisch verkozen werden, te boycotten en ‘onwillige’ EU-lidstaten te bedreigen met sancties. Twee maten en twee gewichten die opnieuw wijzen op het teloorgaan van de geloofwaardigheid en betrouwbaarheid van de politieke EU-elite.
Groot kabaal toen de tekst van het Amerikaanse NSS (National Security Strategy) bekend werd en waarin de EU wordt gekapitteld. In plaats van het document grondig te lezen en het te analyseren was de reactie van de geviseerde politieke elite er een van verontwaardiging. En ja de manier waarop president Trump communiceert is totaal misplaatst, terwijl de inhoud van deze boodschap beter verdient dan misplaatst hoongelach.
Het ’meningsverschil’ tussen Eerste Minister Bart De Wever en Bundeskanzler Merz was een blamage voor die laatste: het toonde zo duidelijk het verschil tussen een verstandige en goed geïnformeerde politicus met een sterk dossier versus een politicus die zijn wil wilde doordrukken omdat hij de grootste is. En laten we dit hele gedoe een beetje relativeren: De Wever hoefde zich niet eens te overtreffen: een onderbouwde uitleg van een ijzersterk dossier en enkele open vragen volstonden om Merz en andere meelopers te overtuigen. Zijn beheersing nadien om zichzelf niet op de borst te kloppen, illustreerde zijn staatsmanschap!
Waarde lezers,
Zoals u kon merken analyseerde ik de internationale organisaties op basis van individuele persoonlijkheden. Dat is een bewuste keuze, waarmee ik wou aantonen dat de afstand tussen deze instellingen en de democratische basis te groot is geworden. Deze tussenpersonen en hun vriendendiensten vullen de democratische leegte niet op, integendeel!
De politieke internationalisering heeft de van nature autocratische plutocratie versterkt en de democratie uitgehold
Media die tégen de vrije meningsuiting zijn?!
Van de vrije meningsuiting beroofd
Mark Elchardus: Onder de paarse regering-Verhofstadt II, met Laurette Onkelinx op Justitie, werd de antiracismewet van 1981 herzien en werden de antidiscriminatiewet en de zogeheten genderwet ingevoerd. (…) De vage notie ‘haat’ speelt niet enkel een rol in verband met ‘haatboodschappen’, maar ook in zogeheten ‘haatmisdrijven’. Misdrijven worden harder bestraft als de rechter meent dat zij zijn ingegeven door haat. ‘Haat’, ‘aanzetten tot’ en ‘ingegeven door’, het zijn vage begrippen en daarom gemakkelijk te gebruiken, niet om discriminatie te bestrijden, maar om de vrije meningsuiting te beknotten.
Ook de internationale organisaties proberen steeds meer de vrije meningsuiting te belemmeren op basis van zogezegde ethische principes (‘aan de juiste kant van de geschiedenis staan’).
Wat verbazend zou moeten zijn, maar het niet is: de klassieke media lijken daar géén probleem mee te hebben, integendeel. Ze verbergen zich achter deze ‘aanbevelingen’ en vinden het voorts noodzakelijk om de kijkers en lezers te beschermen tegen fake nieuws. De Standaard bewees alvast dat zij aan de juiste kant van de geschiedenis staan met hun analyse: “2025 was het jaar waarin Trump de wetenschap ontmantelde: Eerst kwam de shock. Dan de ontkenning: dit gebeurt niet echt”
Er is alvast één dwarse oplossing: De subsidies afbouwen zal ze wel op andere gedachten brengen.
Deel II Botsende geostrategische visies
2025 was het jaar waarin de verschillen in geostrategische visies over de interne Westerse problemen en de confrontatie met Rusland en China alleen maar dieper werden. Dan maar oorlog als een opportuniteit om de eigen problemen te maskeren? Het zou niet de eerste keer zijn …
President Trump en de Amerikaanse geopolitiek
Wat ‘fenomeen’ Donald Trump in 2025 realiseerde is inderdaad fenomenaal. Wat die man met zijn narcistische dadendrang en ondanks de tegenstand van het verenigd gild van woke politici en liegende journalisten heeft losgeweekt, is ongezien. Europa, ooit het voorbeeld voor de ganse wereld, degradeerde zichzelf tot het ‘avondland’ waar ‘les malades qui nous gouvernent’ werden opgevolgd door bajesklanten en ideologisch verkrampte politici. Zelfs de fundering van onze zo geprezen christelijke beschaving blijkt een bordeel te zijn en
Met president Trump hebben de VS een nieuwe geostrategische weg ingeslagen[5]. Zijn realistische analyse van de wereldwijde situatie is op zijn minst vernieuwend. Zijn pogingen om een militaire vijand te herdopen tot een economische concurrent is een opvallende wending in de Amerikaanse geopolitiek. Gedaan met de VS als morele autoriteit. Nu telt alleen nog de economie. Tegelijk weet hij wel dat militaire sterkte een voorwaarde is om deze strategische economische dominantie te kunnen behouden.
Dat de EU in deze strategie nauwelijks een rol speelt is duidelijk. Om het eenvoudig te houden: wij hebben economisch (grondstoffen) niets te bieden, hooguit een lucratieve afzetmarkt en dan nog liefst zonder veel politieke betekenis.
Blijkbaar beseft Trump dat Oekraïne de oorlog verloren heeft en pleitte daarom voor een diplomatieke oplossing. Het is een raadsel waarom de EU deze analyse niet onderschrijft, terwijl we over dezelfde informatie beschikken.
Recent zijn er ook bekende Westerse stemmen die de analyse van Trump onderschrijven:
It’s OVER: Russia vs NATO New Strategy | John Mearsheimer Analysis
The ODESSA Corridor Is Open — NATO’s WORST Scenario Unfolds | Yanis Varoufakis
De NAVO heeft als defensieve verdragsorganisatie de koude oorlog overleeft, maar of het de nieuwe geostrategische ontwikkelingen zal overleven is nog maar de vraag. Het maakt dat we hoogdringend onze militaire capaciteiten moeten opschalen. Maar tegelijk moeten we de waarheid onder ogen durven zien en dat is een ongemakkelijke waarheid: Oekraïne kan de oorlog niet winnen. Ook het enige EU-antwoord, méér geld en wapens voor Oekraïne, zal niet volstaan. Wanneer de EU haar Oekraïnebeleid niet aanpast, wordt een deelname aan de oorlog met Rusland onvermijdelijk. De haviken zijn er alvast van overtuigd!
Aanbevolen bericht: BREAKING: America’s Warning Sign as Great Power War Approaches | John Mearsheimer
Elke oorlog heeft een voorgeschiedenis, behalve Oekraïne?
We herinneren ons nog dat tijdens de lessen krijgsgeschiedenis gewezen werd op de strenge aanpak van het verliezende Duitsland na WO I die de oorzaak was van WO II. (Hitlers Lebensraum).
Op WO II volgde de Koude Oorlog tot in 1990 een identieke “Lebensraum” opstoot resulteerde in de hereniging van Duitsland ten koste van de Russische invloedssfeer. Dat kon omdat Rusland toen economisch erg verzwakt was. Alleen was deze hereniging niet voldoende voor de NAVO (lees VS) en breidde men nadien de organisatie uit naar het Oosten. Er kwam alleen verbaal protest uit Rusland en dat zette aan tot nog meer Lebensraum drang…
Intussen veranderde er iets belangrijks: Onder Poetin werd Rusland van communistische staat een staatskapitalistische autocratie. Hij slaagde er in om de plundering van de staatseigendommen onder controle te brengen (ook in zijn eigen voordeel). Feit is dat Rusland sterker werd en dus niet langer laat (vanuit hun invalshoek) met zich sollen.
Poetin betreurde inderdaad én openlijk dat hij het verlies aan territorium dramatisch vond. Hij voegde eraan toe ‘omdat veel Russen nu in het ‘buitenland leven, maar een terugkeer naar de SU niet ken en ook niet wenselijk was’.
Deze laatste, nochtans cruciale, zin werd in het Westen genegeerd, terwijl net die bekommernis van Poetin terecht was in het geval van Oekraïne, toen daar in 2014 een burgeroorlog uitbrak omdat de Russischsprekende bevolking, vooral in de Donbas geviseerd werd door extremisten die vanaf de onafhankelijkheid een homogeen Oekraïne wilden waar geen plaats was voor Russischsprekenden. Een van de eerste regeringsvoorstellen was dan ook om het officiële statuut van de Russische taal te schrappen en boeken in het Russisch te verbieden. Daarom Was de reactie van Rusland om ‘Groene Mannetjes’ te sturen een reactie en niet zo uitzonderlijk.
Toen ik aan een vooraanstaande Vlaamsgezinde politicus vroeg of hij dat dan ook normaal vond, kreeg ik als antwoord dat hij de Oekraïners daarover al had aangesproken, maar dat hij het toch niet zo erg vond …
Ron Paul schreef een bijdrage "A Real Ukraine Peace Plan" waarin onder meer volgende staat:
“Als dit vredesplan op een voor alle partijen bevredigende manier kan worden onderhandeld en de wapens eindelijk zwijgen, zal ik de eerste zijn om te juichen. Maar omdat de aard en oorsprong van het huidige conflict nog steeds niet worden begrepen, ben ik sceptisch of op deze manier echte vrede kan worden bereikt. Van de Oranje Revolutie in het begin van de jaren 2000 tot de Maidan-revolutie in 2014 hebben de VS en hun NAVO-partners zich gemengd in de interne aangelegenheden van Oekraïne in een poging het land te manipuleren tot een vijandige houding ten opzichte van zijn veel grotere en machtigere buurland, Rusland.”
Verder beschrijft Paul wie welke rol speelde vanaf begin 2000. We weten ook dat de Nederlandse diplomatie hierbij betrokken was maar de Amerikanen stuurden hen wandelen. Gewezen militair attaché te Moskou, Harry van der Horst (NL) , publiceerde meerdere interessante artikels over de oorlog in Oekraïne op dwarsliggers.eu
Dat het Westen deze oorlog had kunnen voorkomen is een ongemakkelijke waarheid. Over de Russische aanval in 2022 namen we vanaf het begin een duidelijke stelling:
Deze bijdrage gaat niet over de Russische inval op 24 februari 2022. Het enige dat we hierover vandaag wél willen schrijven, is dat er geen enkele goede reden is om de politieke doelstelling (een regimeverandering) en de barbaarsheid van deze militaire inval te rechtvaardigen.
In het jaaroverzicht van 2022 schreven we het volgende:
Na zo veel onschuldige doden en vernieling zou het pijnlijk zijn voor Oekraïne om tot een vergelijk te komen dat nauwelijks verschilt van de akkoorden van Minsk (die de oorlog hadden kunnen voorkomen).
Waarde lezers,
Een epiloog aan dit jaaroverzicht is er niet bij. Niets werd opgelost en niets laat ons toe te denken dat het beter wordt in 2026. Meer dan ooit wordt de waarheid verborgen gehouden en zijn de traditionele media verworden tot loopjongens van ‘the powers that be’. Dan hadden we het nog niet over de immigratie, de regelneverij en het stuitend gebrek aan waardigheid en geloofwaardigheid van de politieke klasse.
Tenslotte, zoals het in onze filosofie staat:
We garanderen alvast één ding: dat we niet alleen schrijven voor gelijkgezinden of op zoek zijn naar ‘passende’ verklaringen die vooral moeten dienen om iedereen te vriend te houden. 'Die Gedanken sind frei'.
Ook in 2026 zullen we onze filosofie trouw blijven.
Wij wensen onze Lezers een gezond en voorspoedig 2026
Pjotrs Dwarsliggers
[1] De Verenigde Naties (VN) heeft een enorm wereldwijd personeelsbestand van ongeveer
131.000 medewerkers (in 2024), plus zo'n 90.000 militairen, politie en burgers in vredesmissies (Peacekeepers).
[2] World Economic Forum. Recentelijk verdween de heer Schwab toen er sprake was van financieel gesjoemel. Zijn vervanger werd een topman van de holding Black Rock en hijzelf verklaarde verder te werken ‘in de schaduw’ samen met Mevr Hilary Clinton …
[3] with a projected expenditure for 2026-2029 estimated at $21.9 billion in their Integrated Resources Plan, highlighting a shift towards longer-term planning.
[4] De klokkenluider die misbruik van kinderen door militairen van de VN-vredesmacht in Afrika aan de kaak stelde, stapt op. De Zweed Anders Kompass is teleurgesteld dat de VN zo weinig met zijn melding heeft gedaan
Vervanging F16