Crypto bubbels zijn géén Cava of Prosecco en al helemaal geen champagne voor de maatschappij
De cryptomunten zullen wellicht de kapitalistische economische geschiedenis ingaan als de meest fantastische luchtspiegeling waar beleggers zich door lieten misleiden. Dit Fata Morgana zal denkelijk de zinnen nog een tijdje blijven verbijsteren nu President Trump er zijn politiek gewicht aan heeft verleend, en hij zijn macht gebruikt om haar wind in de zeilen te blazen, in het vooruitzicht er als geraffineerde zakenman ook wat graantjes van mee te pikken. Onder de huidige Administratie zal Washington het kaartenhuis wel overeind houden.
Dat de cryptocoins --onder welke gedaante ook— een financiële bubbel zijn en op termijn moeten openspatten is af te leiden uit het opgetekende koersverloop, dat geen aandacht blijkt te hebben voor de afwezigheid van de nodige concrete substantie om naar de toekomst autonoom inkomen te genereren om het geïmmobiliseerde kapitaal te belonen. Dat koersverloop is bedrijfseconomisch gezien totaal absurd: bij normale marktomstandigheden moet de vraag naar een product of een dienst dalen wanneer de prijs ervan stijgt, maar in de cryptomarkten lopen zij totnogtoe samen op. Dit moet een belletje doen rinkelen.
De cryptobelegger is dus duidelijk niet uit op het genieten van de toekomstige concrete vruchten van zijn investering; hij speculeert op het koersverloop van de hype. De kleine belegger wordt ijverig warmgemaakt via reclame in de media en het internet “om te profiteren van de unieke kans die deze moderne technologie biedt om spoedig rijk te worden”. En zo wordt nu veel nieuw beleggingsgeld van de kleine belegger aangetrokken, wat de cryptoprijzen blijft opdrijven, in een Ponzi-achtige structuur die de waarde van de aanvankelijke (grote) kapitalen die erin werden gestort met een factor 10 tot 1000 vermenigvuldigden. Het feit dat naar verluidt minder dan 1 op 10 van de bitcoinbeleggers ooit een betaling in die munt heeft uitgevoerd bewijst hun louter speculatieve interesse. Bitcoin is ten andere ongeschikt om “normale" handelstransacties te salderen omwille van zijn onstabiele koers (en dus transactieprijs) die van minuut tot minuut fluctueert, mogelijk zelfs met meerdere procenten, terwijl de betalingen niet ogenblikkelijk gebeuren, en tijd vergen om telkens de hele blocchain te doorlopen voor verificatie. Ook de aangerekende transactiekosten (stroomverbruik van de bloc-chain) zouden doorwegen.
Voor “zwart geld" is crypto interessant omdat het ongemerkt transacties kan uitvoeren naar en van belastingparadijzen. Tevens is het een tamelijk veilig instrument om allerhande crimineel gegenereerd geld te verplaatsen tussen de betrokkenen. De ECB en de Eurogroep hebben al een tijdje geleden aangekondigd maatregelen te overwegen om dit abusief gebruik van de cryptomunt te voorkomen. Maar aan de overkant van de oceaan wil men alle reglementering terzake nog verder opheffen en zelfs het instappen in die business quasi-vrij maken!
De ongeziene daadkracht van President Trump werkt dus niet alleen ten goede! De poort openzetten voor ongebreidelde crypto-alchemisten dreigt het huidige (ook al scabreuze) monetair systeem in de USA verder te ondermijnen omdat daardoor veel nieuwe bronnen van ongecontroleerde geldcreatie gaan kunnen ontstaan die geen productieve economische activiteiten moeten financieren, maar slechts betaalfaciliteiten zullen ontwikkelen die een veelvoud zijn van de als-pand-aangehouden dollarstock. Dit doet denken aan de toestand die in het Amerikavan de negentiende eeuw was ontstaan, met meer dan 2000 banken die er hun eigen munt in omloop brachten. Honderden zijn overkop gegaan, met dramatische schade voor hun klanten.
Maar de aberratie gaat verder: er werd reeds legislatief werk in gang gezet in de Amerikaanse Senaat om cryptomunt verplicht op te nemen in de officiële deviezenstock bij de FED; hoever dit initiatief zal geraken is natuurlijk af te wachten. Ook zou zakenman Trump wel eens kunnen overwegen om zijn presidentiële macht te gebruiken om het cryptogeld een statuut van beperkt wettelijk betaalmiddel te verlenen, om bij voorbeeld belastingen te betalen. Zou dat geen presidentiële hoofdvogel zijn? Op welke monetaire en financiële inzichten dergelijke cryptofantasieën kunnen gestoeld zijn, blijft mij een raadsel. Of heeft het Gouden Kalf gewoon een nieuwe wei gevonden ?
Gastauteur Gus Mombaerts
Gegenereerd door ChatLLM
Vervanging F16