email 297633 960 720 gray text sleepers02

dwarsliggers

Dwarsliggers ... noodzakelijk om het rechte spoor te houden
lees meer over onze filosofie

gebeten om te weten DRIE

De wetenschappelijke waarheid

DALLE 2024 07 06 21.53.28 Create an illustration of a scientist approaching the truth through scientific research. The scene should depict a scientist in a lab surrounded by vDe wetenschappelijke discipline is een proces van waarheidsvinding. Het levert niet dé waarheid, maar benadert die steeds beter op voorwaarde dat het wetenschappelijk proces correct wordt gevoerd.

 Een proces van waarheidsvinding

De wetenschappelijke discipline is een proces van waarheidsvinding. Het levert niet dé waarheid, maar benadert die steeds beter op voorwaarde dat het wetenschappelijke proces correct wordt gevoerd.

De validatie van de echte wetenschap gebeurt via metingen en observaties in de reële wereld. Pseudowetenschap neemt de niet aan metingen getoetste resultaten van modellen of theorieën als basis. Ze doet aan virtuele validatie. Factchecks over wetenschap die de media zo graag hanteren zijn dan ook uit den boze, want de waarheid van vandaag is niet die van morgen of overmorgen. Maar over de tijd wint de reële wetenschap altijd.

Een vaak voorkomend groot en controversieel probleem bij validatie is de manier waarop die uitgevoerd wordt: interpretatie en/of manipulatie van die observaties leiden tot pseudowetenschap en tot wetenschapsmanipulatie. Steeds meer wetenschappers laten zich verleiden tot publicaties met onwetenschappelijke bijbedoelingen.

Voor het klimaat gebruikt het IPCC modellen als validatie, en bij COVID-19 is de origine nog steeds niet bekend/vrijgegeven maar het bewijs van zoönose staat na 4 jaar nog nergens en wordt daardoor met de dag twijfelachtiger, factchecks ten spijt.

Niet nieuw

De moeilijkheden, problemen en gevestigde belangen waarmee de wetenschap bij de validatie worstelt zijn niet nieuw. Analoge problemen zoals deze die parallel lopen met de klimaatwetenschap en de COVID problematiek waren al eerder voorgekomen, zij het met minder zware gevolgen. Ze zijn zowat in de vergetelheid geraakt. Ik vernoem hier de meest spraakmakende over de laatste 50 jaar. 

  1. Het geheugen van water

Deze zaak is gestart met een spraakmakend artikel uit 1988 in Nature van Jacques Benveniste, een Franse arts, immunoloog en onderzoeksdirecteur bij INSERM. In het kort komt het hierop neer dat wanneer water in contact komt met een substantie, het water dit blijft onthouden, zelfs bij extreme verdunning en bijgevolg ook zonder dat de substantie in de omgeving nog aanwezig is. Ik herinner mij de debatten in Nature en het ongeloof bij de meeste wetenschappers. Ze leidde tot de grootse wetenschappelijke controverse van de eeuw. Hier kwamen belangrijke elementen samen: enerzijds werd Benveniste plots een beroemde wetenschapper die in de media vergeleken werd met Galileo vanwege zijn “revolutionaire“ ontdekking, anderzijds een vermeende aanslag(?) op de wetenschap zelf in een poging om hem monddood te maken. Maar er zijn altijd wel volgelingen en sommigen zien daar brood in. Met name was toen (toevallig?) de homeopathie in opkomst en deze zag in de theorie van Benveniste de bevestiging van haar eigen theorie. Bijgevolg speelden zakelijke belangen in diverse domeinen en een grote media-aandacht een belangrijke rol. De hernieuwde validatieproef kwam nadien in opspraak door het feit dat die validatie plaats vond in hetzelfde lab, waarbij in het team een goochelaar en een expert in fraudedetectie was opgenomen. Het gevolg was een zweem van vervalsing.

Jacques Benveniste stierf op 3 oktober 2004. Na zijn dood zette zijn team door onder leiding van professor Luc Montagnier (Nobelprijswinnaar geneeskunde 2008 voor de ontdekking van het AIDS virus). Die bleef erin geloven ondanks sterke kritiek van zijn collega's. Wel was het Montagnier die onmiddellijk bij het uitbreken van COVID verwees naar fabricage (denk aan de lablek), en dat enerzijds omwille van de AIDS insert (een deel van het COVID virus en AIDS komen overeen) en anderzijds wees hij naar de energie-inhoud van het spike-eiwit waarvan de opbouw entropieverlagend is en bijgevolg kan Covid nagenoeg onmogelijk spontaan ontstaan zijn.

Meer info https://www.ina.fr/ina-eclaire-actu/1988-jacques-benveniste-et-la-memoire-de-l-eau  

  1. De Séralini-affaire

Dit is een zaak badend in dezelfde sfeer zoals momenteel het Klimaat. Hier waren de drijvende krachten lobbyisten en NGO’s. Het gaat over Roundup en Genetisch Gewijzigde Organismen (GGO). De connectie tussen beiden is de GGO-mais Roundup Ready die Roundup-resistent gemaakt werd (Producent van Roundup was Monsanto, nu Bayer). Het is een gevecht van belangenvermenging waarin de wetenschap zowel gebruikt als misbruikt werd.

Wiki beschrijft de affaire uitgebreid      

De controverse start al met een mediamanipulatie door de wetenschappers of hun opdrachtgevers. “Op de dag van de eerste publicatie in het peer-reviewed wetenschappelijke tijdschrift Food and Chemical Toxicology wordt een ‘media-enscenering’ georkestreerd door een communicatiebureau, dat Franse journalisten exclusiviteit van de resultaten biedt onder voorwaarden van een informatie-embargo. Het leidde tot media- en politieke agitatie, vooral tegen de Monsanto- groep. De publicatie van de studie ging gepaard met de publicatie van een boek van Gilles-Éric Séralini, een boek van Corinne Lepage en een documentaire: “allemaal proefkonijnen?” Volgens Landbouw & Milieu maakte die agitatie deel uit van een communicatieplan dat was ontwikkeld door het agentschap Langage et Projets Conseils. De wetenschap staat hier niet centraal; wel de opzettelijke media- aandacht/manipulatie en dat met een doel: het verbieden van pesticiden en GGO’s.  

Controversieel aan de studie is het rechtvaardigen van de afwezigheid van een dosis-effectrelatie (geen enkele dosis GGO’s veroorzaakt op korte termijn sterfte of pathologie) voor Roundup. In de toxicologie verwacht men normaal gesproken zo’n dosis-effect relatie. Maar volgens de auteurs is de rechtvaardiging van deze omissie de idee dat Roundup bij lage doses een giftige hormoonverstoorder zou zijn (cfr. hierboven het geheugen van water). Deze aanname werd experimenteel door Monsanto tegengesproken. Zo ontstond de controverse: milieuorganisaties, agro-industrie, distributie en politiek tegen het “grootkapitaal” dat uiteindelijk tot een EU-wetgeving heeft geleid. Dit is een perfecte analogie met de klimaatzaak. Het heeft geleid tot een moratorium op GGO’s en Roundup MDL (multidistrict litigation). Roundup is voor professionals nog steeds toegelaten en toch leidt het tot rechtszaken met exorbitante schadevergoedingen. In 2020 stemde Monsanto (nu Bayer) ermee in om bijna $ 11 miljard te betalen om de meeste Roundup-kankerclaims te schikken. In juni 2024 waren er nog 4.285 Roundup-kankerrechtszaken aanhangig in California.

De studie werd wereldwijd in twijfel getrokken, werd teruggetrokken en later teruggeplaatst. De auteur heeft nooit alle gegevens vrijgegeven.

 De online magazines van Slate hekelden de media naar aanleiding van nieuwe conclusies uit 2018, “een eerder georkestreerde opzet, een geheime en onsmakelijke onderhandeling: journalisten ondertekenen een ongelooflijk vertrouwelijkheidspact dat hen “exclusiviteit” garandeert”.

  1. Ivermectine

Minder spraakmakend dan vorige maar even controversieel wanneer overheid, media en belanghebbenden controle nemen  over de wetenschap is het medicijn Ivermectine. Uiteindelijk zegevierde recent de wetenschap en toch blijft medisch nog steeds controversieel.

Ivermectine werd eind jaren zeventig ontdekt en is uitsluitend afkomstig van een enkel micro-organisme dat bij het Kitasato Instituut in Tokio uit Japanse bodem is geïsoleerd, aanvankelijk als anti parasitair middel. Het verwierf in 2015 de Nobelprijs geneeskunde en heeft een onmetelijk gunstige invloed gehad op het verbeteren van de levens en het welzijn van miljarden mensen over de hele wereld. Nog steeds worden nieuwe eigenschappen en toepassingen ontdekt.

Er zijn maar weinig medicijnen die serieus aanspraak kunnen maken op de titel 'wondermedicijn'; penicilline en aspirine zijn de twee die misschien wel de grootste gunstige invloed hebben gehad op de gezondheid en het welzijn van de mensheid. Maar Ivermectine kan ook worden beschouwd als een  gelijkwaardige concurrent, op basis van de veelzijdigheid, veiligheid en de gunstige impact die het wereldwijd heeft gehad en nog steeds heeft, vooral op honderden miljoenen van de armste mensen ter wereld. Het staat onder 6.1.1 op de WHO modellijst van  essentiële medicijnen  

Steeds nieuwe toepassingen worden ontdekt als ontstekingsremmer, voor ZIKA, MERS, zelfs voor  kankerbehandeling en Australië heeft  in 2023 het “off label” - gebruik toegestaan voor niet medische specialisten en in het EU parlement is in 2023 een vraag ingediend voor goedkeuring voor COVID behandeling. 

Ivermectine dat zelfs profylactisch is en bijgevolg uitstekend geschikt was in de strijd tegen COVID zou bij goedkeuring een rem geweest zijn voor de ontwikkeling van vaccins en bijhorende geldstromen.

Toch stellen we nu een Covid vaccinatie paradox vast: het zijn niet de landen met de hoogste vaccinatiegraad die de laagste sterfgevallen opgetekend hebben, weergegeven in onderstaande figuur. Zoiets verwacht je niet van een vaccin die naam waardig.

covid cijfers

Dit is in tegenstelling tot het Ivermectine gebruik waar lage sterftegevallen overeenkomen met sterker Ivermectine gebruik!

covid cijfers

Uiteindelijk heeft de FDA ( US food and drug administration) de zaak verloren in de rechtbank en geeft ook de WHO in haar publicaties aan dat het de COVID pandemie had kunnen voorkomen . Desondanks is de desinformatie blijvend en sterk.

Conclusie

Op lange termijn staat de natuur altijd aan de zijde van de correcte wetenschap.

 De omzetting van pseudowetenschap in wetteksten vertraagt dit natuurlijke winproces significant, maar wetten kunnen dit niet eeuwig tegen houden. De meeste burgers weten het niet, maar zij betalen voor die foute wetgeving een hoge prijs. Zo werd bijvoorbeeld “gouden rijst” die vitamine A produceert verboden en gecontesteerd door Greenpeace. Daardoor zijn vooral kinderen in ontwikkelingslanden onnodig gestorven en sterven er nog steeds.

Specifiek voor de klimaatzaak zijn de media mede schuldig als uitdragers van de angstcultuur ter ondersteuning van een beleid waardoor politici, grootkapitaal, NGO’s en supranationale organisaties ongestoord hun gang kunnen gaan, inclusief een wetgeving met een aanslag op belastinggeld. De Europese Raad bijvoorbeeld geeft aan dat de energietransitie enorm duur is, en naar schatting (finaal zijn die bedragen meestal 2 tot 5 maal hoger) 580 miljard voor de periode 2021 tot 2027, of 100 miljard per jaar. In ruil krijgt de burger daarvoor een slechtere, duurdere en kwetsbaardere energievoorziening en dito transport. Zo verdwijnt de maakindustrie. Het gevolg is energiearmoede, afbouw van tewerkstelling en verhoogde inflatie.

Factchecks zijn wat wetenschap betreft totaal waardeloos en toch worden die door de media dagelijks opgevoerd. Het is een goudmijn voor allerlei actievoerende organisaties.

Voor veel partijen, de overheid incluis, is de fout gevoerde wetenschap in zekere zin hun verdienmodel en bestaansrecht.

Voor hoelang tolereert de burger dit nog?