Bij proportionele representatie worden theoretische voordelen gedomineerd door praktische nadelen.

Wat bezielt justitieminister Van Quickenborne om als liberaal de vrije meningsuiting nog meer in te perken?

Lezers reageren op de recente bijdrage. “Hoe het wetenschappelijk denken geruisloos verkruimelt”. De Dwarsliggers zijn alvast heel blij met diepgravende reacties. Het geeft nog meer betekenis aan het artikel.

Het is alvast een titel om schrik van te krijgen, maar we kunnen werken aan de hand van een eenvoudig voorbeeld.

Recent lazen we in de kranten dat het Covid-19 virus muteerde en nu gevaarlijker is. Eerst een woordje uitleg voor wie daar meer wil over weten, een overzicht van de medische situatie in cijfers en vervolgens enkele praktische aanbevelingen onder de noemer ‘Gezond verstand’.

De parallellen tussen de manieren waarop klimaat en Covid -19 in de maatschappij behandeld worden zijn duidelijk. De achtergrond is het in stand houden van een ondemocratische wereldelite door opwekken van een (onbewuste?) angstpsychose onder de bevolking, waardoor vrij eenvoudig vergaande (dikwijls irreversibele) maatregelen opgelegd kunnen worden om de machtsbasis te versterken.

Gastauteur Frank Boll: We weten dat mensen ongelukkig worden nadat ze zich in overmatige schulden hebben gewerkt. Zij die aan schuldbemiddeling doen ervaren dit uit eerste hand.

Van bij het ontstaan van de mens plengt hij offers om rampen af te wenden. Het is nu niet anders.

Pieter Lukkes, prof. em. geografie:  Geschiedenis? Dat is toch de tijd na 2010?

De energiecrisis die op ons afkomt, zal voor onze nakomelingen dramatisch zijn. Niet alleen de economie en onze welvaart staan op het spel, ook de maatschappelijke ontwrichting mét mogelijks felle reacties van de straat zijn voorspelbaar. Het is een kwestie van tijd vooraleer de werkende middenklasse en de kansarmen zullen beseffen dat zij de ergste slachtoffers zullen zijn van het ontspoorde energiebeleid van de EU en onze eigen regeringen.

Gastauteur Ap Cloosterman: In het artikel “een Grand Solar Minimum op komst” heb ik de voorspeling van prof. dr. Valentina Zharkova vermeld: “Er is een zonneminimum op komst, die zal starten in 2020 en zal duren tot 2055”.

Op 1 februari 2020 verscheen in de Duitse publicatie ‘Die Welt’ een artikel met bovenstaande titel. De auteur was Stefan Aust, de uitgever van het blad.

Omwille van het elegant taalgebruik willen we al onze lezers die de Duitse taal goed beheersen de originele versie erg aanbevelen.

We schreven verschillende kritische bijdragen over de manier waarop in België gereageerd wordt op de SARS-CoV-2-pandemie. Maar onder Dwarsliggers gaat onze aandacht ook uit naar mogelijke alternatieven.

Voor de gemiddelde Europeaan was Amerika altijd al iets vreemds. De oorzaak was slechts gedeeltelijk te zoeken in ons beeld van de USA, opgehangen door de verhalen van onze media, de Amerikaanse films, de Amerikaanse muziek en de Amerikaanse modetrends (van Coca Cola tot TikTok [1]). Met de Amerikaanse realiteit heeft dat bijzonder weinig te maken.

Hoewel we als Dwarsliggers proberen dieper te graven, willen we met deze bijdrage bewust de frustratie onder de bevolking aan bod laten komen. De onderliggende problematiek waarvan we hier enkel de uitwendige symptomen beschrijven, is de verloedering van de wetenschappelijke ethiek.

De laatste tijd is het een beetje stil geworden rond waterstof. Maar het is nog niet zo lang geleden dat ik regelmatig mensen ontmoette die me met een stralende blik vol enthousiasme vertelden hoe de ‘waterstofeconomie’ de wereld ging redden.

Het wordt alsmaar duidelijker dat het Covid-19-beleid gebaseerd is op ontoereikende kennis. Wat we wél weten is dat de kostprijs én de brutale ontwrichting van ons maatschappelijk leven zwaar zullen wegen op de toekomst.

Recensie: ‘Militante immigratie in Europa’ is de titel van een boek over de islam. Nog een boek over de islam, zullen sommigen onder u zich afvragen? Welja, er werden in het Nederlands taalgebied inderdaad al verschillende interessante boeken over dit onderwerp gepubliceerd. Toch vonden we dat dit boek een schouderklopje verdiende, en wel omwille van de persoonlijke inbreng van de auteur, Serge Desouter.

Gastauteur Dr. Eric Blondeel: Vanuit de VN worden beslissingen rond het klimaat en de wereldgezondheid op wetenschappelijke basis aangestuurd. Klimaatverandering en de 30 jaar jongere COVID pandemie zijn dominant aanwezig. In deze beide probleemkringen zien we treffende gelijkenisseninzake modus operandi en manipulatie.

Covid-19 en, even tussendoor, de hype van de Black Lives Matter – waarvan de extreem-marxistische signatuur inmiddels duidelijk is – hebben een andere opmerkelijke gebeurtenis aan ons oog onttrokken.

Gastauteur Eric Blondeel deed onderzoek naar de uitbraak van COVID-19 en maakte een kritische analyse van de manier waarop men nationaal de pandemie aanpakte.

We beleven momenteel weer eens een beeldenstorm. Ik zeg “weer eens” omdat het verschijnsel met enige periodiciteit terugkeert.

‘De Afspraak’ op CANVAS is voor veel tv-kijkers hét politiek duidingsprogramma van de dag. Interessant, maar niet altijd omwille van de inhoud, soms omwille van de deelnemers en de waan van de dag. Op 26 juni was er zo’n interessante aflevering met naast moderator Ivan De Vadder, ook het vaste duo opiniemakers, Walter Zinzen en Rik Van Cauwelaert. Als speciale gast was Gwendolyn Rutten, ex-voorzitter van Open VLD, aanwezig.

Gastauteur Fank Boll: Privilegiejacht ondermijnt democratie en economie.

Pressiegroepen met enge groepsbelangen die uitzonderingen bedingen op het naoorlogse Westerse model van economische ordening kunnen de economie en de democratie onderuit halen. Dat argumenteerde in 1982 de apostel van de anti-privilegiejacht, de Amerikaan Mancur Olson.

Globalisering: Een existentiële keuze voor de toekomst.Dat de globalisering géén vrijblijvend experiment is en heel wat bijwerkingen heeft, kon u lezen in deel 1 en 2 van dit drieluik. Dat er aan de mondialisering ook voordelen zijn, is evident en daar moeten we in onze afwegingen rekening mee houden.

Dat de globalisering een gevaarlijk experiment is, kon u lezen in het eerste deel van deze reeks over de globalisering of mondialisering van onze leefwereld. Het experiment gaat véél verder dan de oorspronkelijke bevordering van de internationale handel en de ‘grenzeloze’ bewegingsvrijheid. Het wordt alsmaar duidelijker dat de bijwerkingen heel diep inwerken en vragen doen rijzen over de prijs die we voor de mondialisering moeten betalen.

Uit mijn tijd als muskusrattenbestrijder herinner ik me, dat als teveel van die dieren op een kluitje leefden, de jongste mannetjes (rammen) erop uit trokken en probeerden jonge moertjes mee te krijgen, op zoek naar een nieuw territorium voor zichzelf en het exponentieel toenemende nageslacht.

Klimaatonderzoekers vertellen dat de aarde een broeikas is, warmer dan een steenklomp in de ruimte. Dat komt vooral door 'broeikasgas' in de lucht. Die straalt energie naar de zee en de vaste grond. Volgens het IPCC zelfs 342 Watt/m². Dat is meer dan twee keer zoveel als de zon, die maar 161 Watt/m² op de grond brengt.

Een debat dat naar aanleiding van corona voor lang zal nazinderen is de omvang van het staatsapparaat

Globalisering: Zegen, Vloek of gevaarlijk Experiment?

In het kielzog van zwakke definities ontstaan altijd absurde discussies. In dit geval is het ook niet anders. Wat bedoelen we als we ‘globalisering’ zeggen, wat wordt er dan ‘gemondialiseerd’?

Een aanslag op het maatschappelijk leven.

Europa aan het corona-infuus ... Gezocht: wie zal dat betalen?

Een bijdrage door gastauteur Frank Boll

Een Dwarsligger die jarenlang werkte en leefde in de USA las een interessante samenvatting van het boek dat Steven De Foer schreef “Amerikanen” met als ondertitel: “het had zo mooi kunnen zijn”.

 Sinds de Vietnamoorlog eindigde in 1975 werd de Westerse (NAVO) Defensie nooit meer geconfronteerd met een hardnekkige en ‘evenwaardige’ vijand.

Het wordt een broeierige nazomer. Corona beheerst nog dagelijks het nieuws. Er worden vaak indringende wie-vragen gesteld. Belangrijker is wat er nà corona komt.

“België heeft een overlegcultuur”. Je hoort het vaak zeggen in tv-programma’s zoals ‘De Afspraak’. Het verbaast mij niet dat de moderator, Bart Schols, het daar roerend mee eens is. In een café namelijk is “overleg” in brede zin de hoofdactiviteit.

Na de bijdrage ‘Zoek de fout … niet de schuldigen’ waarin we aantoonden welke fouten aan de oorsprong lagen van de pandemie in België (het gebrek aan strategische reserves en goed voorbereide scenario’s), lijkt het er sterk op dat de terugkeer naar normaal al even moeilijk dreigt te verlopen.

Ik ben deze dagen fel geschrokken. Geschrokken: niet alleen verbaasd. Dat laatste ook, natuurlijk, bijvoorbeeld over de lichtzinnigheid waarmee aan uitvoerende politiemensen beslissingen worden overgelaten.

De nieuwe president van de Europese Centrale Bank, Christine Lagarde, heeft een strategische review van de gevoerde monetaire politiek aangekondigd. Aanleiding daartoe was de groeiende oppositie tegen het gevoerde beleid van haar voorganger Mario Draghi. Dit tijdens de laatste fase van zijn voorzitterschap toen de zogenaamde kwantitatieve versoepeling of QE en het mandaat van de ECB, dit is het nastreven van een inflatie van net onder, maar dicht tegen, 2%, centraal stonden

Een aanleiding om dat beleid onder de loep te nemen.

Waarde lezers,

U zal intussen wel denken dat de Dwarsliggers ook door een virus besmet zijn en daarom  elke week om uw aandacht vragen. We vinden het nodig én het is ook gemakkelijk om dwars te liggen in moeilijke tijden, wanneer we meer dan anders geconfronteerd worden met het kaduke politieke besluitvormingsproces.

We worden geconfronteerd met een onbekend virus, iets wat met de regelmaat van een klok gebeurt en dus ook in de toekomst nog zal gebeuren … tot er een virus opduikt waartegen geen vaccin gevonden wordt. Zorgt de natuur voor het einde van de overbevolking?

Zeer onlangs schreef Rik Torfs dat er naast corona ook nog andere belangrijke dingen bestaan, waar we nu in deze felle mediatieke heisa aan voorbij gaan.

Ceterum censeo…

Het Coronavirus houdt iedereen bezig, en terecht: het is een ernstig probleem. Er ontwikkelt zich echter ook een sterk angstgevoel, en dat is op zich wellicht nog erger.
Een recent interview in ‘Der Spiegel’, met psycholoog professor Gerd Gigerenzer, had volgende titel: "Es ist die Zeit, mehr zu verstehen und sich weniger zu fürchten" (het wordt tijd dat we meer begrijpen en minder angst hebben).