Klimaatverandering en humane invloed

Opwarming klimaat is schuld van de mens en geo-engeneering is medeoorzaak van extremen?

Twee stellingen worden permanent gehanteerd:

-- De enige oorzaak van de huidige klimaatverandering komt door de mens

-- Geo-engineering (menselijke pogingen om het klimaat te beïnvloeden) is medeoorzaak van extremen

Men wijst klimaatverandering momenteel nog steeds toe aan de invloed van CO2, terwijl dit weinig plausibel is gezien de opwarming zich nagenoeg expliciet tot het Noordelijk Halfrond beperkt terwijl de CO2 toename wereldwijd is. Aangezien het gros van de wereldbevolking in het Noordelijk halfrond leeft kan nagegaan worden of weersveranderingen en extremen daarmee te maken kunnen hebben.

1 De weerzones van de aarde en de seizoenen

Doordat de aardas gekanteld staat met een hoek van 23° op zijn baan rond de zon, ontstaat er een verschil in de hoeveelheid zonnestraling wanneer de aarde rond de zon draait zoals onderstaande figuur dit weergeeft. In de zomer ontvangt het noordelijk halfrond (deel tussen evenaar en Noordpool) van de aarde veel meer zonlicht, en in de winter is dit net omgekeerd

2 circulatiecellen en wolkenzones

Aan de evenaar is de hoeveelheid ontvangen zonnestraling het hoogst, de lucht aan het aardoppervlak warmt het meest op en stijgt zoals aangegeven in onderstaande figuur, door de adiabatische expansie (uitzetting zonder warmtetoevoeging) tijdens het opstijgen daalt de druk en de temperatuur waardoor de lucht oververzadigd wordt aan waterdamp en er wolken verschijnen met eventueel regen. Deze opstijgende luchtcirculatie gaat echter niet direct naar de polen maar maakt tussenin onderbrekingen en vormt daarmee cellen (Hadley, Ferrel en Polair) die zich als ringen rond de aarde manifesteren. Hoog in de atmosfeer vormt zich tussen de cellen een straalstroom, een vortex ring met hoge luchtsnelheden bewegend in de vorm van een kurkentrekker die zich om de aarde sluit.  In het noordelijk halfrond zijn er drie cellen met twee straalstromen:

Opstijgende (warme) lucht creëert op het aardoppervlak een lage druk en zoals aangetoond is dit een regenzone door de adiabatische koeling in de hogere luchtlagen, anderzijds remt de dalende luchtsnelheid af bij botsing aan het oppervlak en creëert daarmee een hogere druk, dit is koude lucht uit de bovenste luchtlaag die opwarmt tijdens de daling en daarmee nog droger wordt, een hogedrukzone wordt dan ook gekenmerkt door een helder hemel zonder wolken.

Het komt hierop neer dat de straalstroom de scheidingslijn weergeeft tussen de temperatuurzones waarbij de polaire straalstroom een regenzone aangeeft, bemerk dat gemiddeld de polaire straalstroom zich op 60° NB bevindt en België op 53°NB waardoor wij in een regengebied leven. Bovenstaande grafiek geeft meteen weer hoe en waar droge woestijnvormen op aarde voorkomen.

3 Straalstroom en lokale invloeden

Zoals hierboven in de figuur te zien is, geven voor het Noordelijk halfrond de straalstromen de posities aan van de hoge- en lagedrukgebieden, onderaan de polaire straalstroom ligt tussen de evenaar een hoge druk en onder de polaire straalstroom ligt een lage druk.

 Dit is het macrobeeld, in de realiteit zijn de temperaturen en verdampingen op aarde plaats-afhankelijk vanwege veranderende hoeveelheid zonnestraling die wordt beïnvloed door factoren zoals hoogteligging, albedo (absorptie) en wolkendekking. Het gevolg is dat er een  lagedrukgebied wordt gevormd door plaatselijk stijgende lucht, analoog vormen zich lokale hogedrukgebieden met dalende lucht. Wat nu gebeurt is dat deze lokale storingen zich samenvoegen met de respectieve lage- en hogedrukgebieden die worden gegenereerd door die cellen waardoor de straalstroom geen mooie cirkel rond de aarde vormt, maar eerder een kronkelende structuur krijgt waarbij onderaan hogedrukinhammen voorkomen en bovenaan de straalstroom lagedrukinhammen. Deze worden Rosby-golven genoemd. Het is deze combinatie die weersverandering drijft met variaties zowel in diepe en aantallen van inhammen. Medebepalend daarin is de beschikbare energie in de atmosfeer en de straalstroom. In de winter is het noordelijk halfrond koud vanwege de beperkte energietoevoer van de zon. Dit maakt dat de luchtsnelheden van de evenaar richting de polen ook lager zijn dan in de zomer. In de winter heeft de straalstroom eerder minder kronkels (3-5 golven) met kleinere windsnelheden. Hij is meer uitgestrekt dan.

In de zomer is de atmosferische energie-inhoud in het Noordelijk halfrond groter. Dit resulteert in hogere luchtsnelheden en een straalstroom met meer kronkels (5-8 golven) en grotere windsnelheden. De straalstroom vertoont dan een meer golvend patroon.

Onderstaande figuur geeft aan hoe door het verder uitdiepen van de Rosby-golven het weerpatroon in onze streken kan veranderen, hoe door de uitdiepende kronkels zuidelijker gelegen gebieden koud worden en noordelijk gelegen gebieden warmer worden, tevens brengen de lagedrukgebieden meer neerslag. De vingerachtige structuur van zo’n kronkel kan ook zijdelings schuiven ten opzichte van het aardoppervlak waardoor een periodiciteit van warm en koud weer optreedt. Dit geeft meteen aan dat de ligging, modulatie en aantal Rosby-golven de bepalende factoren zijn voor ons weer.

.

4 Kan de mens de Rosby-golven manipuleren

Er is al uitvoerig aangetoond dat energie een grote rol speelt. De vuistregel is dat meer energie - zoals in de zomer - globaal tot sterkere Rosby-golven leidt, dit komt door de krachtiger hoge en lagedrukgebieden die zich enten op de straalstromen.

4.1 luchtmanipulatie

In de loop der tijd zijn in het Westen maatregelen genomen om de enorme luchtvervuiling die startte met de industriële revolutie terug te dringen, een vervuiling die in het westen haar hoogtepunt bereikte net na de tweede wereldoorlog. Van dan af zijn er, deels onder VN-vlag, maatregelen genomen tot de reductie van stof, aerosolen en chemicaliën zoals SO2 (zwaveldioxide) en freon (koelvloeistof in o.a. koelkasten). Men vergeet daarbij dat veel van deze deeltjes ook kiemen waren voor wolkenvorming en regen, minder kiemen betekent naast minder bewolking ook uitgestelde neerslag resulterend in minder neerslag  maar ook heftiger buien. Vanaf 1980 is een meetbare stofreductie/aerosolen met dalende wolkendekking gerealiseerd wat als gevolg heeft meer directe zonbestraling en als gevolg hogere temperaturen, Deze studie geeft aan dat per 1% daling aan wolkendekking de temperatuur stijgt met 0.06°C, publicaties geven voor de daling in wolkendekking voor het Noordelijk halfrond waarden van 1-3 % per jaar, over 30 jaar is dit een temperatuurtoename tussen  0,18- 0,54°C , een significante waarde.

4.2 geografische manipulatie

De mens is in staat het landschap te wijzigen wat invloed heeft op het lokale albedo (zonabsorptie), de luchtvochtigheid door bijvoorbeeld stuwdammen , watergebruik of verleggen van rivieren waardoor meren vergroten tot verdwijnen, regio’s met sterke bebouwing resulteren in een “urban heat effect” waardoor de temperaturen zelfs tot 6 en extreem tot 8°C kunnen stijgen.

Om het weer beduidend te beïnvloeden is een schaalgrootte nodig die het lokale hoge of lagedrukgebied significant beïnvloed, met andere woorden voldoende groot en sterk effect op temperatuur en vochtigheid.

Voorbeelden hiervan zijn:

• De Aralkum woestijnvorming in Rusland waarbij 60 000km² landbouwgrond werd vernietigd.
• De Gobiwoestijn in China : versnelde woestijnvorming onder menselijke invloed levert na de Sahara de tweede grootste stofcyclus ter wereld en beïnvloedt daarmee de energiebalans (en het weer) van de wereld.
• De Drie Klovendam wordt door Scientific America een ramp genoemd: die resulteerde in minder regen en meer droogte.
• De afdammingen op de Nijl over de laatste 100 jaar zijn de oorzaak van het verdwijnen van de bewolking over de Ethiopische hoogvlakten waardoor de zee warmer wordt. Er was trouwens daarover een vraag in het EU-parlement.
• Het “urban heat effect” dat verantwoordelijk is voor tot 24% van de gemeten temperatuurstijging. De opkomst van megasteden die steeds meer water verbruiken en dit onttrekken van het omgevende platteland en daardoor droogte veroorzaken, samen met warmteopslag, kan het lokaal klimaat veranderen tot 6°C warmer (en bovendien droger).

4.3 Geo engineering

Hier gaat het over het beïnvloeden van de bewolking en regen, om neerslag op te wekken of te beletten. Dit is de manipulatie van het natuurlijk proces van kiemvorming en groei om waterdamp om te zetten in waterdruppels. Het is een complexe combinatie van twee verschillende thermodynamische processen waarbij men zgn. ‘kiemvormers’ inbrengt in de wolken die daarna in druppelgroei kan overgaan.

Een eerste voorwaarde is de aanwezigheid van geschikte wolken met voldoende waterdamp en een luchtvochtigheid tegen de 100% om condensatie of ijsvorming te ondersteunen.

Een tweede voorwaarde is voldoende aanvoer van een vochtige opstijgende luchtstroom en temperatuurgradiënt. De beschikbare waterhoeveelheid voor regen is immers in eerste orde afhankelijk van een temperatuurverschil. Een constante temperatuur, hoe hoog ook kan geen regen leveren. Deze fout maken media maar ook (pseudo)wetenschappers maar al te veel.

Een derde voorwaarde is onderkoelde lucht voor de kiemvorming, waarbij de latente warmte die vrijkomt kan gebruikt worden om het proces stabiel te houden en de luchtstroming te intensifiëren zonder instabiel te worden.

 Geo engineering gebeurt reeds op grote schaal maar wordt in het westen vanwege de gevoeligheid stilgehouden. China en ook golfstaten geven dit grif toe. Hier stelt zich een dubbel probleem, is het proces beheersbaar en moreel acceptabel (pikken van water of het zelfs als wapen gebruiken).

Dat inzaaien een meetbaar effect heeft wordt hier aangetoond met S02, door de wettelijke reductie van het zwavelgehalte in scheepsbrandstof kon vastgesteld worden dat het neerslagpatroon over deze scheepsroutes veranderde bij invoeren van zwavelarme brandstoffen. SO2 is een gas dat met waterdamp zwavelzuur maakt en fungeert als een kiem voor de daaropvolgende groei naar regendruppels met vorming van “zure regen”.

Zo was er recent de overstroming in Texas maar net twee dagen daarvoor had het bedrijf Rainmaker het kunstmatig doen regenen op vraag van het nabij gelegen Karnes county dat watertekort vreesde. Hadden de vloedgolf en cloud seeding (inzaaien van wolken) al dan niet met elkaar te maken? Een duidelijk antwoord is moeilijk te geven zonder over voldoende gegevens te beschikken. Het is zoals hierboven aangegeven een kwestie van tijd en schaalgrootte. Was de ingreep van Rainmaker voldoende groot om het bestaande lagedrukgebied uit te breiden en te intensifiëren en eventueel te destabiliseren? In dit verband geeft een studie aan dat het effect van seeding zich tot 200 km buiten de zone kan manifesteren. Vanuit dit oogpunt lijkt de bewering van de protagonisten en wetenschappers dat de seeding effecten te klein zijn om invloed te hebben niet overtuigend.

De twee belangrijkste landen die dit procede toepassen zijn:

• De Verenigde Arabische Emiraten (VAE), waaronder Dubai, gebruiken al sinds de jaren 1990 Cloud seeding om neerslag te stimuleren in hun droge klimaat. Dit wordt gedaan door het National Center of Meteorology (NCM) van de VAE, die technologieën inzet zoals het verspreiden van zilverjodide of hygroscopische zouten (zoals calciumchloride) in wolken om condensatie te bevorderen. De VAE hebben hiervoor een geavanceerd programma, de “UAE Research Program for Rain Enhancement Science”, en voeren jaarlijks honderden cloud seeding-vluchten uit.
  De overstroming in Dubai op 16 april 2024 was een uitzonderlijke gebeurtenis, waarbij in 24 uur meer dan een jaar aan regen viel, men beweert dat deze te maken had met een mesoscale convectief systeem (MCS), een grootschalig weersysteem met zware onweersbuien, aangedreven door een lagedrukgebied en warme, vochtige lucht uit de Arabische Zee. Er is beroering ontstaan over het feit dat waarschijnlijk één of twee dagen daarvoor een seeding was uitgevoerd.

• China is zeer ambitieus en begon met cloud seeding in de jaren 1950, geïnspireerd door Russische technologie.
  Het programma omvat meer dan 12.000 stuks luchtafweergeschut, raketlanceerders en ongeveer 30 vliegtuigen, met 37.000 mensen in dienst. In 2019 claimde de CMA dat cloud seeding tussen 2002 en 2012 ongeveer 490 miljard ton regen genereerde, equivalent aan 12 keer de opslagcapaciteit van het Drieklovendam-project.
  Recentelijk zijn drones geïntroduceerd, zoals in een proef in Xinjiang in 2023, waarbij een TB-A-drone met zilverjodide werd gebruikt om regen op te wekken in droge gebieden zoals Hami. In een andere proef in 2022 leverden drones met slechts 1 kg zilverjodide meer dan 70.000 kubieke meter regen op in de Bayanbulak-graslanden, een toename van 4% over 8.000 km²

Er zijn zorgen over "regendiefstal", waarbij regio’s elkaar beschuldigen van het aftappen van neerslag, zoals in de jaren 2000 in provincies zoals Henan en Shaanxi.

 Na vier maanden droogte werd cloud seeding toegepast in februari 2009 om sneeuwval te induceren in Peking en andere delen van Noord-China. Dit leidde tot een sneeuwstorm die drie dagen duurde, en werd beschouwd als de vroegste sneeuwval sinds 1987. Wat aantoont dat cloud seedig mogelijks toch onverwachte zware effecten kan veroorzaken.

 In 2022 werd cloud seeding ingezet in het Yangtze-rivierbekken om droogte te bestrijden, met 241 vluchten en 15.000 raketlanceringen tussen juni en november, resulterend volgens de People’s Daily in 8,56 miljard ton extra regenval. De regio onderging in 2022 extreme weersomstandigheden, waaronder hittegolven en zware regenval. Deze fenomenen werden toegeschreven aan klimaatverandering en El Niño, niet aan cloud seeding.

China beheert het Sky River Project als een van de grootste weermodificatieprojecten ter wereld, daartoe hoort grootschalig cloud seeding op de Tibetaanse Hoogvlakte, dat gericht is op het vergroten van neerslag om droogtes te bestrijden, waterbronnen aan te vullen en de bovenloop van grote rivieren zoals de Yangtze, Gele Rivier, Mekong, Brahmaputra en Indus te voeden, dat gaat naargelang de bron en de fase in het project over een gebied van ongeveer 1,6 tot 5,5 miljoen vierkante kilometer. Het programma beoogt jaarlijks 5 tot 10 miljard kubieke meter extra neerslag te genereren, wat overeenkomt met ongeveer 7% van het jaarlijkse waterverbruik van China, bedoeld om de waterzekerheid te vergroten, landbouw te stimuleren en de bovenloop van rivieren zoals de Yangtze en Gele Rivier te voeden, die cruciaal zijn voor China’s watervoorziening.  De omringende landen zijn zeer bezorgd.

De oppervlaktes die bestreken worden zijn veel groter dan de grootste hoge druksystemen op aarde en beïnvloeden daarmee overduidelijk positie en vorm van de straalstroom zoals het creëren of een uitbreiding van een Rosby-golf, kan zorgen voor blokkeringen en zet daarmee de andere bestaande Rosby golven onder druk en daarmee gans het Noordelijk halfrond. Met grensoverschrijdende weersmodificatie en zelfs moesson verstoring, daar was zelfs al een vraag over in het EU parlement.

Conclusie

Ongewild heeft de mensheid in het Noordelijk halfrond een significante bijdrage geleverd aan de “klimaatverandering” en onterecht toegeschreven aan CO2. Deze bijdrage verklaart dan ook grotendeels waarom het noordelijk halfrond dubbel zo snel opwarmt dan gemiddeld.

Gegenereerd via ChatLLM