Print
Hits: 958

patentenDe Afspraak, 15 mei: Bart De Wever versus Rik Van Cauwelaert

Tijdens ‘De Afspraak’ op vrijdagavond kruisen de deelnemers af en toe de degens over een interessant onderwerp. Dat was alvast zo op 15 mei, toen De Wever en Van Cauwelaert, de geleerde politicus versus de erudiete opiniemaker, discussieerden over het patentenrecht.

De afschaffing van het patent voor de Covid-19-vaccins was niet de goede oplossing volgens De Wever. Het intellectuele eigendomsrecht moet voor hem overeind blijven. En meteen herinnerde hij eraan dat de farmaceutische sector in Vlaanderen staat voor heel veel welvaart. Die jaag je toch niet weg, was de onderliggende boodschap.

Gevraagd naar zijn mening verklaarde Van Cauwelaert dat de farma-industrie al veel geld krijgt van de overheid en daar wel iets mag voor in de plaats (terug)geven.

Ik kan mij voorstellen dat heel wat kijkers jaknikkend instemden met zowel het standpunt van De Wever als dat van Van Cauwelaert. Wie de tijd nam om eventjes stil te staan bij die twee ogenschijnlijk tegengestelde standpunten zal wellicht zoals ik tot de conclusie komen dat ze niet over hetzelfde praten. Even meedenken:

Dat het intellectuele eigendomsrecht niet zo maar moet opgeheven worden is absoluut verdedigbaar. Zelfs Van Ranst, de gedoodverfde communist kon instemmen met De Wever zijn standpunt. Dat was eigenlijk best grappig om twee redenen:

Vooraf had De Wever de tv-optredens van Van Ranst tijdens de crisis verdedigd, terwijl zowat gans zijn politieke familie hun kritiek op diezelfde Van Ranst niet spaarden. Ze waren die avond zo lief voor mekaar!

Ten tweede, Van Ranst die ook vóór patenten is, maakt duidelijk dat communisten hun principes snel vergeten als de ‘eigen zak’ er wel bij vaart. Want iedereen weet dat hij en zijn collega’s winnen bij de samenwerking met diezelfde farma-industrie, ze zijn beiden ‘welvarend’ dank zij de subsidies.

Van Cauwelaert stelde niet de intellectuele eigendom van de vaccins als dusdanig in vraag, wél de omvang van de beloning die ze daarvoor krijgen.

Deze vraag over de omvang van de ‘beloning’ kwam echter niet aan bod en dat was jammer.

Om daarop een antwoord te zoeken moeten we enkele dingen op een rijtje zetten:   

Tedros Adhanom Ghebreyesus, directeur generaal van het WHO, verklaarde de epidemie in China, na de uitbraak in Wuhan héél snel tot een ‘pandemie’ en dat kwam uiteraard de farma-industrie zeer goed uit, Immers, deze beslissing verplicht de staten om voor de kosten van het vaccin op te draaien, via een gedwongen aankoop.

Ook China en in minder mate de USA zijn daarmee gediend. Dat Ghebreyesus een wetenschapper is, doet ons niet vergeten dat hij indertijd als politicus in Ethiopië heel veel steun kreeg van de Chinezen en hen schatplichtig is. Het WHO-onderzoek naar de oorsprong van de besmetting in Wuhan, waarbij ook gekeken werd naar een eventuele betrokkenheid van het onderzoekscentrum, kwam veel te laat en de conclusie – die er eigenlijk géén is - komt toevallig vooral China en in minder mate de USA goed uit.

Dat Van Ranst tijdens diezelfde uitzending beweerde dat de farma-bedrijven momenteel niet die grote winsten maken, is gezien zijn relatie ermee nogal dubieus én in elk geval voorbarig.

Meer intrigerend is de vaststelling dat het gebruik van (goedkope) medicatie afgewezen wordt, en de wetenschappelijke discussie hierover zelfs de media niet haalt.

Al die overwegingen doen vragen rijzen bij de rol van de ‘big farma’ en ‘big tech’ in de wereldordening en de toenemende mate waarin zij het globale beleid sturen. Onlangs nog werd in een VN-rapport gepleit voor een ‘wereldregering’. Daarop reageerden we met dit artikel.

Ik kan mij moeilijk voorstellen dat het, bij wijze van karikatuur, De Wever zijn ambitie is om als waterdrager te fungeren van Fernand Huts. Net zo moeilijk kan ik mij voorstellen dat Van Cauwelaert onder de indruk is van hardvochtig neoliberaal bestuur dat haaks staat op een sociaal rechtvaardige maatschappij.