Print
Hits: 388

 

Eén Wereld – Deel 3

Globalisering

Een existentiële keuze voor de toekomst

Waarde lezers,

Dat de globalisering géén vrijblijvend experiment is en heel wat bijwerkingen heeft, kon u lezen in Deel 1 en 2 van dit drieluik. Dat er aan de mondialisering ook voordelen zijn, is evident en daar moeten we in onze afwegingen rekening mee houden.

In dit derde en afsluitend deel onderzoeken we de concrete gevolgen van de globalisering in VIER domeinen. We beginnen met de lange termijn, de evolutie van de soort Homo Sapiens. Vervolgens bekijken we de gevaren van één enkele ‘zaligmakende’ ideologie voor onze nakomelingen en de welhaast dictatoriale politieke besluitvorming via internationale organisaties. We eindigen met wellicht het meest positieve domein van de globalisering, de internationale handel, hoewel we daar ook grote gevaren zien voor dictatoriale invloeden (door belangengroepen) en de toenemende ecologische voetafdruk ervan op onze leefwereld.

 

Globalisering van het Genus Homo, soort Homo sapiens

Tijdens een uitzending van een Amerikaanse protestmars tegen racisme viel mij een kartonnen bordje op met volgende boodschap:

ONE HUMAN RACE

Daarmee maakte deze betoger een zeer belangrijke doelstelling van dit protest duidelijk: dat de fysieke verscheidenheid onder de mensen niet mag in aanmerking genomen worden.

Laat er géén misverstand ontstaan: racisme is verwerpelijk en de strijd tegen een ongelijke behandeling van bevolkingsgroepen is terecht. De slogan ‘One Human Race’ gaat echter veel verder. Hiermee wordt de natuurlijke verscheidenheid onder de menselijke rassen genegeerd en dat is een stap te ver. Het is geen foutje want dezelfde postmoderne ‘vergissing’ wordt ook begaan in andere (postmoderne) discussies over de CO2-klimaathype, het nooit verdwenen ‘ozongat’….

Mocht iemand er naar vragen zou men ongetwijfeld beweren dat het niet zo bedoeld was, maar dat is het wél. Het getuigt van blindheid voor de biologische verscheidenheid onder de menselijke rassen zoals gevormd door de evolutie.

Dat kunnen we duidelijk zien in de hierna volgende voorbeelden waaruit blijkt dat die verscheidenheid zowel in de intellectuele, ideologische en als in de maatschappelijke én materiële uitingen niet meer aanvaard wordt. Dat betekent noch min nog meer dan

De dictatuur van het onnatuurlijke

Dat de mens er lang over deed om te evolueren en dat zal blijven doen toont onderstaande tijdstabel:

evolutie homo sapiens 1

Deze tijdstabel toont aan dat we helemaal géén greep hebben op de evolutie van onze soort en dat zowel de tijd als de ruimte medebepalend zijn voor het ontstaan en verdwijnen ervan. Er is geen enkele wetenschappelijke verklaring die kan aantonen dat alle mensen, wanneer en waar ook ter wereld ‘gelijken’ zijn, integendeel!

Het is een positief teken van beschaving om de mensen gelijkwaardig te benoemen. Dat belet niet dat er belangrijke verschillen zijn, onder meer in functie van verschillende geografische en maatschappelijke factoren. Zo zijn er metingen van het IQ die aantonen dat de huidige soort ‘Homo Sapiens’ (Verstandige Mens) niet overal dezelfde score halen. Er zijn aanwijzingen dat het gemiddelde brein van de homo sapiens is afgenomen sinds de tijd van de jagers-verzamelaars, waar wij nu meewarig mee spotten. Wij hebben ons verschuild in een papieren bunker en hebben afgeleerd om alert te zijn voor het onbekende. Een virus bij voorbeeld.

Stel nu even dat men erin zouden slagen om álle Homo Sapiens ‘gelijk’ te maken. Mede door de globalisering hebben wij ons vastgebakken in één, eenvormig levenspatroon, dat niet alleen onze hersenen verkleint, maar ook onze leerprocessen verarmt. Door de globalisering wordt niet alleen de informatie die aan de mensen wordt aangeboden maar eveneens het daardoor bepaalde gedrag geglobaliseerd. Dat betekent een grotere mate van gelijkschakeling en een afname van diversiteit.

In tegenstelling tot onze jagende voorouders leren we nu allemaal hetzelfde op dezelfde (elektronische), geglobaliseerde manier. Leren is een neurologisch proces. Hoe ruimer en meer verscheiden het aanbod aan externe prikkels is, hoe meer verscheiden de leerprocessen, hoe meer nieuwe verbindingen onze neuronen aanleggen en hoe beter we voorbereid zijn op onverwachte bedreigende situaties/blootstellingen.

Wat we nu doen is noch min noch meer de overlevingskans van onze eigen soort in gevaar brengen.

De vraag is of het een teken van beschaving of een gevaarlijke interpretatie is om de (terechte) ‘gelijkwaardigheid’ van alle mensen uit te breiden naar de ‘gelijkheid’ van alle mensen?

Globalisering van de geesten

Tientallen jaren reeds houdt de vraag mij bezig of wij ‘Homo Sapiens’ vandaag wel allemaal in hetzelfde tijdskader leven. Of de natuurlijke invloeden er niet voor zorgen dat in een wereld met zéér grote natuurlijke verschillen deze ook voldoende zijn om verschillen te veroorzaken inzake geloof en weten, maatschappelijke inzichten en toekomstperspectieven.

 

Zou het kunnen dat de geografische verschillen ons ideologisch én maatschappelijk bestel bepalen

en daardoor ook botsingen mogelijk maken tussen gelijkwaardige mensengroepen?

 

Wanneer we alleen al de verspreiding van de religies in kaart brengen is het duidelijk dat we wel op dezelfde aardbol leven maar zeer verschillende religies aanhangen.

Het gelijkschakelen zou wel de integratie van migranten vergemakkelijken. Daarvoor is echter een ‘wereldomvattende dictatuur’ noodzakelijk:

De dictatuur van één ideologie

Overigens is het maar de vraag of een ééngemaakte wereldideologie een garantie is voor een betere wereld?

Hoe utopisch dat ook lijkt, in feite was dat de voedingsbodem van veel recente gewapende conflicten die één maatschappelijke ideologie wereldwijd wilden opleggen. Het was en is ‘onze Westerse beschaving’ die wereldwijd een democratische samenleving mét geweld poogde op te leggen zonder rekening te houden met wat de lokale leiders en de bevolking daarvan dachten.

Niet alleen inzake maatschappelijke ordening is er een stroming ontstaan die poogt om één enkele oplossing op te dringen voor diverse maatschappelijke uitdagingen. Of het nu gaat over racisme, de ecologische voetafdruk, de opwarming van de aarde, het economische bestel of de internationale orde, de dwang om die éne visie door te drukken zorgt voor heel veel weerstand. En hoe idioot het ook klinkt voor weldenkenden, een vrijdenker die het niet eens is met deze exclusieve keuze, wordt beschuldigd van polarisatie en extremisme. Meer zelfs, deze ‘meerderheid’ claimt precies het inclusieve karakter van haar exclusiviteit. Herinnert u ‘The science is settled’. Einde discussie, einde van de vrijheid van meningsuiting, einde van de wetenschap.

Zo is er nu opnieuw een éénzijdige beeldenstorm gaande, waarbij alle beelden die verwijzen naar de kolonisatie moeten vernietigd worden. Immers de kolonisatie was puur racisme, zo luidt het verdict van de politiekcorrecte elite.

In De Telegraaf schreef Afshin Ellian hierover een bijdrage. Interessant is zijn vergelijking met een vorige historische poging van de elite om zich te ontdoen van andersdenkenden: “De beeldenstorm van 2020 is een absurdistische herhaling van de tragische beeldenstorm. Op 10 augustus 1566 hield Sebastiaan Matte een vurige anti-paapse hagenpreek. Hij was een protestantse vluchteling. Daarna vielen ze de Kloster in het dorp Steenvoorde aan. Alle Maria-, Jezus- en engelenbeeldjes werden stukgeslagen. Hier en elders begon de Beeldenstorm in Europa. Matte was een protestante prediker. Wellicht denkt u dat hij een soort rapper van zijn tijd was. Al voor de ophitserij van die predikant gebeurde een en ander in Europa. Op 5 april 1566 schreven tweehonderd edelen uit de Lage Landen een smeekschrift aan Margaretha van Parma in Brussel. Daarin keerden ze zich fel tegen de inquisitie en dus de vervolging van ketters. De ketters waren de gewone mensen en intellectuelen (of geestelijken) van die tijd, die anders dachten dan de heersende elite. De andersdenkenden werden op de brandstapel gezet. (…) De tragische Beeldenstorm begon ooit door geletterde mensen: Maarten Luther, Willem van Oranje en talloze anderen. Het waren geen rappers van hun tijd. En ze wilden juist een vrije wereld; daarom streden ze tegen de benauwde, dogmatische politiek-correcte sfeer van hun eigen tijd.”

Ook de protestbeweging ‘Black Lives Matter’ is het product van een exclusieve éénzijdige lezing van het racisme. Door de verwerpelijke daad van politieagenten te isoleren en géén context te bieden is er maar één conclusie mogelijk: puur etnisch racisme waarbij volgens de heersende ideologie van de MSM géén duiding nodig is. Ook voor onze VRT-reporter ter plaatse Bjorn Soenens, was een grondige duiding niet nodig, terwijl hij ooit als voormalig verantwoordelijke van de VRT-Nieuwsdienst duiding/context verplicht maakte. Blijkbaar was dat alleen maar nodig om afwijkende informatie toch te laten passen in de exclusieve ideologie van de politiek-correcte nieuwsredactie.

Wel laten we die duiding nu eens zelf geven:

In de USA, zijn er twee grote problemen, racisme en gewelddadige criminaliteit.

 

Alleen het ene belichten zonder het andere in beeld te brengen is pure misleiding.

Zie hieronder de officiële statistieken van crimineel geweld in de USA. Dat zo een diepgaand onderzoek ook publiek beschikbaar is, is enkel mogelijk in dat actueel ‘verguisde USA’, niet in België, Nederland en de EU.

BLM Statistieken

Bovenstaande grafieken tonen het crimineel geweld volgens etnische achtergrond, maar net zoals bij ons de coronacijfers zijn ook deze gegevens misleidend omdat ze niet gerelateerd worden aan de omvang van de verschillende bevolkingsgroepen. Laten we dat eens zelf doen:

Bevolkingsaantallen: Blank: 234.370.000 Hispanic: 56.511.000 Zwart: 40.611.000 Aziaten: 17.186.000

De criminele gewelddaden per miljoen inwoners (van elke bevolkingsgroep), zien er voor 2018 zo uit:

BLM daders zware misdrijven

BLM slachtoffers zware misdrijven

 

Waarde lezer, wanneer u opnieuw geconfronteerd wordt met de militanten van de BLM-beweging en de doelbewuste misleiding door de MSM, toon dan eens deze tabel met de moorden voor 2018.

BLM interraciale misdrijven

 

All Lives Matter

En voor wie nog niet overtuigd is van het probleem, weet dan ook dat in de USA ongeveer elke week een politieman wordt omgebracht. Wanneer in deze dagdagelijkse situaties een politieman tegenover een onbekende komt te staan is de waarschijnlijkheid dat het om een moordenaar gaat bij een zwarte 2,5 keer groter dan bij een blanke, en bij een Aziaat duidelijk nog kleiner dan bij een blanke.

Misschien kan die activist u dan antwoorden of hij graag zelf dat risico wil lopen?

Zou het niet beter zijn als de ‘Black community’ daar iets aan doet ?

Wie het structureel probleem van raciaal én ander geweld in de USA écht wil oplossen, moet durven rekening houden met deze informatie. Wie dat niet doet is doelbewust misleidend.

Zou het niet correcter zijn om deze gegevens mee te nemen in een evaluatie over het racistische geweld in de USA en om daar de gepaste lessen uit te trekken ?

Het is duidelijk dat de Belgische media met hun éénzijdige berichtgeving de problemen niet willen zien, alleen de blanke racisten aanklagen voor racisme volstaat.

Wie “gebeten is om te weten” nodigen we uit om dit interview (in het Engels) te beluisteren. In dit lang en niet altijd gemakkelijk interview verklaart Brett Weinstein, een evolutionaire bioloog, die persoonlijk met "de beweging" in contact kwam, wat er al een tijdje aan de gang is in de USA. Het is geen aangenaam nieuws, maar het is wel zeer treffend en onderstreept waarover deze bijdrage gaat:

Een existentiële keuze voor het langetermijnbeleid

Globalisering van de politieke macht

We schreven reeds meerdere bijdragen over de machtsgreep van internationale organisaties die boven de hoofden van de bevolking beslissen wat goed is of niet. Machtswellust ligt aan de basis van de blow up van de internationale organisaties en tegelijk is het een dictatoriale onderdrukking.

De dictatuur van de Internationale Orde

Laten we deze blow up van de VN eens illustreren met een voorbeeld dat u zich ongetwijfeld nog herinnert:

De Marrakesh-saga

De traditionele regeringspartners zagen in deze overeenkomst geen graten. Professor staatsrecht Hendrik Vuye daarentegen, waarschuwde vroeger reeds voor deze zogezegd ‘niet-bindende’ overeenkomst die in géén geval vrijblijvend is en door rechters kan gebruikt worden voor de rechtspraak in geval van klachten.

Gevraagd naar zijn commentaar stuurde hij dit bericht: “Wanneer een tekst afkomstig van de VN een globaal kader schept over migratie, dan zal de rechter zich hierdoor laten inspireren. We hebben het hier niet over activistische rechters, maar over rechters die gewoon hun werk doen. Ze gaan gewoon kijken wat de staten zelf in het migratiepact omschrijven als mensonterend. Het migratiepact is immers de internationale standaard en dat hebben de staten zelf beslist. De rechter neemt er enkel akte van.

Dat toenmalig staatssecretaris van Migratie, Theo Francken, pas laattijdig tot dezelfde conclusie kwam, en dat de N-VA-top achteraf het een vergissing vond om uit de regering te stappen, maakt ten gronde geen verschil. Het betekent wél dat ‘deze topverantwoordelijken’ nog altijd niet door hebben dat deze gevaarlijke tekst véél belangrijker is voor Vlaanderen en Europa op de lange termijn dan het geleden postjesverlies op de korte termijn.

 

De blow up van de VN bestaat hierin dat ze de bescherming van vluchtelingen door het UNHCR middels een sluipende besluitvorming willen uitbreiden tot álle migranten.

 

Het Marrakeshakkoord effent de weg naar een legalisering van de massamigratie

De ware betekenis van dit akkoord interesseerde ex-premier Charles Michel en zijn medeondertekenaars duidelijk niet.

Overigens menen we dat al wie het belang van deze tekst niet inziet aan de VERKEERDE kant van de geschiedenis staat.

 

Globalisering van de welvaart

De globalisering van de welvaart is een weldaad wanneer die geen dictatoriale trekjes krijgt en berust op een ‘Wereldvisie’ die de wereld ziet zoals ze is en niet zoals we ze dromen. Het instrument daarvoor is een mondialisering van de economie en de internationale handel.

In een van zijn bijdragen over het Vrijemarktkapitalisme toonde gastauteur Dr. Frank Boll aan dat onze welvaart te danken is aan het economisch liberalisme. Tevens zorgde dit systeem voor een daling van de globale inkomensongelijkheid. Hij vermeldt ook de zwakheden zoals onder meer De gijzeling van de overheid door belangengroepen. Dat laatste is zonder meer het belangrijkste probleem.

De dictatuur van de belangengroepen

Deze belangengroepen zijn niet alleen economische spelers – de multinationals – maar ook én vooral de internationale organisaties. Wie wil weten hoe belangrijk de VN (en de EU) geworden zijn, moet maar eens de lijst van de VN-instellingen consulteren die zich met de mondialisering van de wereldeconomie bezighouden. Hun ondoorzichtige complexe financiering én besluitvorming is hun troef bij uitstek. Wat dé tempel van de democratie zou moeten zijn, is door de blow up verworden tot een complexe dictatuur zonder verantwoordelijkheid. De VN hebben niets meer te maken met democratie, maar met het vervullen van de belangen van corporatistische en multinationale molochs.

Vandaag worden we geconfronteerd met een pandemie. Deze werd vooral veroorzaakt door het intense vrije verkeer van personen en goederen die de globalisering met zich meebrengt.

In China werden de internationale vluchten vanuit Wuhan veel te laat geschrapt waardoor het virus zich wereldwijd kon verspreiden. Elk land heeft zo zijn eigen ‘bronnen’: In Italië was het een vertegenwoordiger van de multinational UNILEVER die het virus importeerde vanuit China. Vervolgens waren er internationale evenementen zoals de voetbalmatch tussen Atalanta Bergamo en Valencia die zorgden voor een explosieve verspreiding in Italië en Spanje. In België waren het vooral de vakantiegangers die uit Italië terugkeerden zonder de minste controle.

De ecologische voetafdruk van de scheep- en luchtvaart die al deze goederen van de producent naar de consument moeten brengen wordt door niemand ernstig genomen. Wij, verwende Belgische en Nederlandse consumenten, zijn de grote oorzaak van deze ecologische belasting van de natuur. Oh ja, het klopt wel dat de havens van Rotterdam en Antwerpen ‘goudmijnen’ zijn voor de belastingdiensten, maar het zou getuigen van bescheidenheid mochten ze beseffen dat ze een deel zijn van hun ‘hinterland’ en niet omgekeerd!

Zelfs de Groenen vinden het belangrijker om te focussen op de CO-2 hype dan op duurzame ecologische maatregelen die de menselijke voetafdruk op de natuur verminderen. De Groene ideologen getuigen van arrogantie om (met medewerking van NGO’s en de VN- en EU-instellingen) miljarden te verspillen om de opwarming van de aarde tegen te houden door maatregelen die NOOIT het beoogde doel kunnen bereiken. Tenzij één doel: de Westerse industrie ontmantelen, zoals een nauwe medewerker van VN-secretaris Generaal Tedros Adhanom Ghebreyesus dat verklaarde.

Een artikel in Knack over Ghebreyesus eindigt met volgende tekst: 'Wat ons vooral opvalt,' zegt een Ethiopische hoogleraar economie die anoniem wil blijven, 'is dat China in het voorbije decennium miljardairs heeft gemaakt van alle TPLF-kopstukken (Politieke partij Tigray People’s Liberation Front). Dat komt door de steekpenningen bij Chinese contracten, maar evengoed omdat de partijbonzen overheidsfondsen monopoliseren en aan concurrentievervalsing doen. Wie niet tot die elite behoort, kan eenvoudigweg geen bloeiende industrie uitbouwen.' 'Het gros van de TPLF-leiders heeft zijn kinderen in de voorbije jaren naar Chinese topuniversiteiten gestuurd. Dat is een handige zet van Peking - in zijn verdere mondiale opmars heeft het nog veel trouwe luitenants nodig. En de coronacrisis bewijst wat echte vrienden voor elkaar kunnen betekenen, toch?'

Zo werken belangengroepen – hier China – en misbruiken ze de internationale organisaties. En laat het duidelijk zijn, dat probeert élk land én alle Politiek-Militair-Industrieel-Complexen én álle NGO’s. Ze misbruiken hun macht om de wereld in de gewenste richting te sturen.

 

Het enige verweermiddel daartegen is het gezond verstand en de moed om tegen de stroom in te gaan

 

Dwarsliggers

 

Vakantielectuur in onze bibliotheek
 
Gastauteur Frank Boll waagde zich aan een vergelijking tussen Oost en West over het financiële plaatje van de cornobestrijding en de relatie met het overheidsbeslag. Een vergelijking die niet strookt met de gangbare mening ...
 
Dr. Kees Le Pair schreef een gevulgariseerd artikel over de klimaatverandering 'Van koud naar warm zonder formules'. Een prima geslaagde oefening die iedereen zal boeien!
 
En we blijven in Nederland met een bijdrage door een 'muskusrattenbestrijder' waarvan de titel net zo intrigeert als zijn (gewezen) beroep: 'Babylon de hoer'
 
We horen het wel wanneer er vraag is naar méér!
 
Pjotr