Waarde lezers,

We willen het belangrijke buitenlandse nieuws niet vergeten, ook al gaat momenteel alle aandacht naar ‘De Bende van Nijvel'. Terroristen ‘avant la lettre', die in de jaren ‘80 verschillende misdaden pleegden waarbij vierentwintig doden vielen, en Justitie er maar niet in slaagt om het onderzoek tot een goed einde te brengen.

In het Midden-Oosten werd het kalifaat van IS opgedoekt, met dank aan onder meer de Koerden die het vuile werk deden voor de Amerikanen en Europeanen. Nu ze hun ‘beloning' opeisen, vinden ze maar weinig steun bij hun krijgsheren. Frustraties die wellicht zullen leiden tot een (bloedig) vervolg?

In China neemt de macht van president XI Jinping nog toe en wordt zijn visie op de toekomst van China als welvarend wereldleider, deel van de grondwet. Een nieuwe Mao, maar toch heel verschillende leefwerelden: Mao de ideoloog versus Xi de ingenieur; verschillende leefwerelden. Zijn standpunt dat democratie niet goed is voor China zal bij enkele van onze zwaarwichtig doende politici wellicht in het verkeerde keelgat schieten. Zou er iemand commissievoorzitter Juncker zien als leider van een veelvolkerenstaat?

De informatie die media brengen over China laat te wensen over. ‘Fake News' zo ontdekte Peter Vandermeersch hoofdredacteur van NRC Handelsblad en stuurde meteen correspondent Oscar Garschagen wandelen. Zou hij een uitzondering zijn? Lees hier de
commentaar van onze correspondent in China.

Onderwijl blijft Afrika het grootste zorgenkind. In het herfstnummer van MO* staat op de cover een veelzeggende titel: “Wanneer wordt Congo eindelijk hun Congo” en binnenin vinden we een reeks bijdragen over onze oud-kolonie. Een ander artikel “De Afrikanen hebben zich laten rollen door de EU” heeft een duidelijke boodschap voor Europa “Tegen 2050 zal de bevolking van Afrika verdubbelen (van 1,25 naar 2,5 miljard). Als ongelijkheid en slecht bestuur aanhouden, stevenen we af op een catastrofe”
.
 
 
Hoe kan het verder met Afrika?
 
 
Nu de acute migratieproblemen een beetje weggeëbd zijn, vonden we bovenstaande bijdragen interessant om even bij stil te staan. Hoe moet het nu verder met Afrika?

Een eerste vaststelling is dat de overgrote meerderheid van de Afrikaanse landen na de dekolonisatieperiode nooit een stabiel politiek regime hebben gekend, wel langdurige ‘roof-dictaturen'. En vandaag stellen we met zijn allen vast dat er géén verbetering in zicht is, wél nog groter problemen, want de toename van de bevolking zal de ongelijkheid nog doen toenemen en de migratie zal (voor de durvers) de énige uitweg blijven.

Alle analyses ten spijt las ik nergens haalbare oplossingen. Nog verontrustender is dat ook de ‘mondialisten' voorstellen doen die ingaan tegen basisprincipes en de toekomst van het Afrikaanse continent nog meer compromitteren. Zo vinden ze dat de illegale migratie moet verminderen maar de legale moet toenemen.

Hierbij vergeten de progressieve publicisten van MO* een belangrijk element: om een land welvarend te maken zijn er enkele strategische (machts)factoren belangrijk: een voldoende groot territorium, de aanwezigheid van vruchtbaar land en natuurlijke rijkdommen (een groot deel van Afrika bezit deze kenmerken) EN een werkzame bevolking. Laten we voor alle duidelijkheid met twee woorden spreken en het hebben over voldoende bevolking die ook werkzaam is.

Dat is het drama dat zich momenteel voor onze ogen afspeelt in Zuid-Afrika, waar werkzame en productieve bevolkingsgroepen beroofd worden van hun land en hun toekomst: de ‘plaasmoorden' veroorzaken naast het menselijk leed ook een terugval van de economische activiteit en stimuleren een braindrain. (lees
meer over plaasmoorden). Deze braindrain zal tegelijk gemakzucht, criminaliteit en corruptie verder in de hand werken. Ooit kreeg ik van mijn Zuid-Afrikaanse collega een kalender met op het vaste deel dat altijd zichtbaar blijft de vermelding: ‘It's a sunny day in SA'. Binnenkort zal erbij staan: ‘The nights are murderous in SA'.

Een door het Westen georganiseerde braindrain zoals de mondialisten die genegen zijn is contraproductief voor het thuisland en kan niet het juiste antwoord zijn. We vallen in herhaling maar het mag weleens herhaald worden: het zijn de overwegend Europese avonturiers en hardwerkende migranten die de VS groot gemaakt hebben. Het zou dus beter zijn om te voorkomen dat mensen hun thuislanden verlaten.

Het klinkt zo simpel en toch is het onmogelijk en daar hebben wij zelf schuld aan. Het probleem is gekend: corrupte bestuurders die fortuinen vergaren en omringd worden door een politieke kaste die alleen op de loer ligt om op hun beurt uit de grote trog te eten.

Dat geld komt grotendeels uit het Westen en recentelijk uit China. Het grote verschil is echter dat China als staat zelf deze handel controleert, terwijl Westerse politici enkel handpopjes zijn van de grote internationale ondernemingen die het geen moer kan schelen wat de Afrikaanse potentaten met ‘hun' geld doen. Wie betaalt die corrupte dictators? Juist, sluit die lucratieve achterdeur en het aantrekkelijke ‘baantje' wordt een nachtmerrie met alleen maar miserie! Wat zei u? Dat is utopie? Willen we dan ook eens stoppen met boeken vol te schrijven?
 
 
Heeft Europa de wereld nog iets te bieden?
 
 
Is onze levenswijze en staatkundige organisatie een voorbeeld voor de ganse wereld?
Wij zijn daar zelf van overtuigd. Toch tonen de Europese Instellingen ons dagelijks hoe moeilijk het is om een gemeenschappelijk beleid te voeren. Ondanks onze gemeenschappelijke ‘beschaving' onze welvaart en grote onderlinge solidariteit. Hoe moeilijk moet het dan niet zijn voor een armlastige veelvolkerenstaat om samenhorigheid te cultiveren? Is de graaizucht in het arme Afrika erger dan in Europa? Moreel zie ik weinig verschil. Dat de Chinese president (een dictator volgens onze normen) een veel kordater anti-corruptie beleid voert, dan westerse democratieën ooit zouden kunnen, zegt veel over de zogezegde superioriteit van ons politiek bestel.

Volgens mijn persoonlijk aanvoelen was het grootste falen van de kolonisatie (vooral in Afrika) dat de kolonisatoren er niet in geslaagd zijn om een moreel hoogstaande elite op te leiden die het bestuur had kunnen overnemen. Ze konden dat niet omdat ook bij de kolonisatoren ‘hoogstaand' als norm moest wijken voor ‘vooraanstaand' en ordinair geldgewin. Nu wéten we dat het de moreel ziekelijke leiders zijn die Afrika verder in de put duwen. Willen we dan ook consequent zijn en ze – de Afrikaanse bevolking – voor hun eigen verantwoordelijkheid plaatsen? Immers, dat ‘het volk de leiders heeft dat het verdient', is niet zomaar een boutade. Het zal in elk geval niet de taterende Congolese kolonie in Brussel zijn die ooit Congo zal teruggeven aan de Congolezen!


Nieuw in onze bibliotheek

De Geschiedenis herhaalt zich' zo schrijft een Dwarsligger die de 17de eeuw vergelijkt met de huidige tijd. Toen leefde de grootste natuurwetenschapper aller tijden Isaac Newton, en tegelijk werden er alleen in Duitsland meer dan duizend heksen verbrand. Achterom kijken is soms vooruitdenken!

Veel leesplezier,
 
 
 
             Pjotr's Dwarsliggers

Bewaren