We starten 2022 met een staat van de Staat en onze Dwarse nieuwjaarswensen zijn heel zeker niet politiek-correct.
Zijn recente boek “De laatste gouverneur”, met in de hoofdrol Alfons Verplaetse, gewezen gouverneur van de Nationale Bank van België, leest als een leerboek over de politieke besluitvorming, waarbij individuele politici én hun vertrouwelingen een veel grotere rol spelen dan de ‘verkozenen’. Veel democratie kwam er niet bij te pas.
Lees meer: Boeiende gesprekken aan de koffietafel (1) Rik Van Cauwelaert
VRT: weer eens ...
Belangenvermenging en politieke promotiecampagnes
Een open brief
Lees meer: VRT: Belangenvermenging en politieke promotiecampagnes
The Flaws that kill our democracy - auteur Klaas Mensaert
Boekbespreking door Guido De Bruyker
Het wordt alsmaar duidelijker dat het Covid-19-beleid gebaseerd is op ontoereikende kennis. Wat we wél weten is dat de kostprijs én de brutale ontwrichting van ons maatschappelijk leven zwaar zullen wegen op de toekomst.
Lees meer: De basis van het Covid-19 beleid? Dat we het niet wéten!
“België heeft een overlegcultuur”. Je hoort het vaak zeggen in tv-programma’s zoals ‘De Afspraak’. Het verbaast mij niet dat de moderator, Bart Schols, het daar roerend mee eens is. In een café namelijk is “overleg” in brede zin de hoofdactiviteit.
Het is een gewoonte op het einde van het jaar elkaar vrede en voorspoed toe te wensen. We vertellen elkaar dat we hopen dat ieders wensen in het komende jaar mogen uitkomen. De gelovigen onder ons wijzen naar de vrede van Kerstmis en de wensen die daarmee verbonden zijn.
Belgische particratie neemt nog toe: op 19 juli werd het diplomatiek examen afgeschaft. Worden na de Kamer met enkel partijvertegenwoordigers nu ook de diplomatieke vertegenwoordigingen herleid tot een partijpolitieke vazallenstatus?
Lees meer: Kennis niet langer noodzakelijk voor ambassadeurs
Deze brief gaat in essentie over het niet-functioneren van onze parlementaire democratie.Waarom sturen we deze brief naar de Eerste Minister, en niet naar de Kamer van Volksvertegenwoordigers? Het is toch hun voornaamste opdracht om naast het goedkeuren van wetten, de 'Uitvoerende Macht' te controleren?
Als vertegenwoordiger van het volk neem je dagelijks een bad in politieke correctheid. Om alle verwarring uit te sluiten: het gaat niet om hoffelijkheid/beleefdheid. Ik leg uit.
Tine Soens (SPA) maakt zich druk omdat kinderen van gezinnen uit lagere inkomens minder slagen aan de universiteit. Slaagkansen hebben evenwel niets met inkomen te maken. Een simpele duik in de wetenschap had haar ergernis kunnen besparen.
Als opvolging van onze vorige Nieuwsbrief over het democratisch deficit van de Belgische verkiezingswetgeving onderzochten we hoe het anders kan: democratischer en met meer respect voor de verkozenen.
Waarom verbaast ons dat niet? Uit berichten in de media en persoonlijke getuigenissen wordt duidelijk dat sommige vluchtelingen uit oorlogsgebied naar hier komen maar wel vakantie nemen in hun thuisland.
Geschreven in 2013 en nog altijd actueel. Ons onderwijs boert achteruit. Er zijn duidelijke aanwijzingen dat de oorzaak bij de postmoderne gelijkheidswaan te zoeken is. Dat inzicht zal zich echter maar moeilijk en zeer schoorvoetend doorzetten.
Laten we eens de vraag stellen aan allochtonen die in Vlaanderen wonen: U moet kiezen tussen uw Turkse/Marokkaanse/… en de Belgische nationaliteit, welke kiest u?
Jaak Peeters. Er was een tijd dat politiek links een wervend verhaal aandroeg. Het was een fris, evenwichtig en sociaal verhaal, een discours van menselijke waardigheid. Zo was politiek links overigens ook geboren. Als reactie op een innerlijk hopeloos vermolmd Ancien Régime dat zich in pure decadentie wentelde, terwijl de massa in vaak de meest armoedige omstandigheden maar één zorg had: hoe te overleven.
De publicatie van het eerste deel over Weense dromen, Brusselse realiteit, zorgde voor een interessante reactie van filosoof Philippe Van Parijs. Meer stof tot nadenken.
Filosoof Philippe Van Parijs is een gezaghebbende Franstalige Brusselse stem waar we ook in Vlaanderen best naar luisteren. Maar zijn Weense droom voor Brussel kan moeilijk de toets met de realiteit doorstaan.
Wordt 2016 het laatste ‘werkjaar’ voor de regering Michel I? Er zijn alvast enkele belangrijke uitdagingen die we niet kunnen uit de weg gaan. Of toch nog maar een beetje pappen en nat houden?
Door de massale toestroom van vluchtelingen uit oorlogsgebied én uit Afrikaanse non-staten dreigt opnieuw een tekort aan betaalbare opvang. Maar waarom dan niet kiezen voor een goedkope oplossing?
Meer artikels …
Pagina 1 van 2
©
2026
Zmagazine Joomla 4 Template. All rights reserved.
Vervanging F16