Oorlogstaal

Moeten we echt de zogenaamde demonen bevechten die we zelf gecreëerd en/of bedacht hebben?

Er gaat geen dag voorbij of we horen en lezen oorlogstaal. Niet dat het allemaal haviken zijn, en hopen dat  hun overtuiging  een self-fulfilling prophecy wordt. Neen, ze beweren dat ze een oorlog willen voorkomen en dat er daarvoor dringend geld voor defensie nodig is. Dat er over een versterking van defensie een consensus bestaat in Europa staat niet ter discussie.

Iedereen weet dat de NAVO een defensief bondgenootschap is, dat pas in actie zal schieten wanneer een van de lidstaten wordt aangevallen. Onder druk van de VS werden de geografische limieten van deze veiligheidsgarantie uitgebreid van Europa tot ... Afghanistan. Deze Blow Up van de NAVO stelt wel vragen.

Een rechtvaardige oorlog

Het lot van Oekraïne werd ongetwijfeld beïnvloed door enerzijds de banden met Rusland en anderzijds de ‘uitnodiging om een regimewissel te bewerkstelligen’ en aan te sluiten bij de EU en de NAVO.

Het is voor sommigen wellicht slikken maar wie bij deze beoordeling over een al of niet gerechtvaardigde oorlog het zelfbeschikkingsrecht inroept kan niet anders dan vaststellen dat er ook een recht was voor de Donbas bevolking om te kiezen voor Rusland én daarvoor te vechten. Wie daaraan twijfelt moet dan wel kunnen uitleggen waarom Oekraïne acht jaar lang de overwegend Russische regio met de wapens bestreed.

Het is onmiskenbaar dat Oekraïne géén etnisch homogeen “Oekraïens” land was en net zoals al door enkelen geschreven, werd de kans gemist om de burgeroorlog tussen 2014 en 2022 te beëindigen door een federale structuur aan te nemen met een grote autonomie voor de Krim en Donbas regio. Blijkbaar waren toendertijd de extremistische nationalisten sterker en was de Westerse steun daarbij succesvol. Dat daardoor honderdduizenden Oekraïners en Russen deze gemiste kans met hun leven betaalden is schokkend.

De vijand

In een HLN artikel geschreven door ex-militair en slavist Joris Van Bladel lazen we onder meer: 

De journalist: “De uitspraak van Poetin 20 jaar geleden dat de ineenstorting van de Sovjet-Unie de grootste geopolitieke ramp van de eeuw was, staat volgens u ook te vaak symbool voor zijn imperiale ambities.

Van Bladel: “Hij heeft dat zonder meer gezegd. Maar de quote is niet volledig. In dezelfde zin heeft hij namelijk ook gezegd dat het restaureren van de Sovjet-Unie lichtzinnig zou zijn. Belangrijker, maar minder vaak aangehaald, is volgens mij zijn uitspraak in die speech dat hij vindt geen enkele verantwoording te moeten afleggen om Russische minderheden te beschermen. Dat blijkt duidelijk in Oekraïne, maar het geldt ook voor de Baltische staten, zoals Letland en Litouwen. Als we spreken over oorlogsdreiging, zie ik daarin eerder het gevaar dan in een directe, conventionele confrontatie tussen de NAVO en Rusland.”

Ook Rusland-expert Harry van der Horst verwees in een artikel dat we eerder al publiceerden, naar de quote van Poetin die het een ramp vond dat zo veel Russen na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie plots in een vreemd land woonden. Wanneer ze dan geminoriseerd worden zoals dat het geval was in Oekraïne vanaf 2014, ligt zijn steun aan de ‘opstandelingen’ in de Donbas in de lijn van deze eerder geuitte frustratie. Vervang RF door VS en de kans is klein dat het zou veroordeeld worden als imperialisme.

De oorlogsdreiging

De hybride oorlog is al begonnen ...

Dat de EU-landen in alle militaire geledingen onvoldoende uitgerust zijn, is een feit. Het probleerm is veelomvattend én overstijgt daarenboven het militaire niveau. De reeds begonnen hybride oorlog viseert vooral burgerdoelen: de maatschappelijke cohesie, bedrijven, energievoorzieningen, .....  Dat er daarvoor géén militaire middelen – laat staan kernwapens -  nodig zijn, lijkt niet iedereen te snappen. De NAVO-verantwoordelijke voor deze hybride bedreiging beseft dat gelukkig wél.

De conclusie kan dus enkel zijn dat we ons in prioriteit en bij hoogdringendheid moeten versterken tegen de gevaren van deze hybride oorlog die al bezig is. Doen we dat of spelen er andere partijpolitieke of personele agenda’s?

Een nucleaire afschrikking ...

Wanneer we de recente verklaringen goed begrepen, is het de bedoeling  om een eventuele aanvaller (dat kan alleen maar de RF zijn) af te schrikken. Het is in die context dat premier De Wever pleit voor een Europese nucleaire paraplu, zodat we niet meer afhankelijk zijn van de VS.

We zijn dus opnieuw in een Koude Oorlog beland, inclusief een nieuwe wapenwedloop. Hoewel nieuw? De VS hebben met die nieuwe wapenwedloop niet gewacht tot Poetin Oekraïne binnenviel. Op 13 juni 2002 zegde president Bush unilateraal het ABM (Anti Ballistic Missele) akkoord met de Sovjet Unie op. Waarop Rusland reageerde door het nog niet in werking getreden START II-verdrag te annuleren.

Overigens valt er niet alleen over een nucleaire paraplu nog veel te bedenken. Met de militarisering van de ruimte wordt een nieuwe doos van Pandora geopend. Voor mensen die deze oorlogsstrategie niet kritiekloos volgen is het duidelijk dat de huidige politieke verantwoordelijken een welvaartvretende wapenwedloop verkiezen die daarenboven elk vreedzaam samenleven in Europa onmogelijk maakt! Wie is daarbij gebaat? 

Een aanvalslogica ...

Volgens een commentaar die we ontvingen is de idee van een defensieve strijdkracht ‘tenenkrullend’. Een defensieve voetbalploeg zal weinig wedstrijden winnen en zich eerder in de degradatiezone bevinden. Met deze stelling zitten we in een oorlogslogica terwijl ik hoorde en hoopte dat het de bedoeling was van de EU-veiligheidsstrategie om een oorlog te voorkomen door afschrikking en een sterke verdediging. Oorlogsellende voorkomen door een sterke defensie zonder kortzichtig corporatisme. Dan denken we niet aan de luchtmachtmiddelen maar aan de grondtroepen. Het is daar dat de oorlog uitgevochten wordt en het grootste aantal slachtoffers vallen. Zij verdienen de beste bescherming en de best mogelijk wapensysstemen.

Toch wordt een aanvalslogica gevolgd nu blijkt dat het een uitgemaakte zaak is om bijkomende F35 te bestellen. Deze vijfde generatie werd ontworpen eind jaren 90 van de vorige eeuw en gepromoot door de VS als het middel om een zwaar verdedigd luchtruim (dus boven de RF) te infiltreren en dus om Rusland met succes te kunnen aanvallen. Ze zijn echter nog ‘in productie’ en ondertussen zijn er reeds Chinese gevechtsvliegtuigen van de volgende (zesde) generatie in de maak.

Ondertussen bewijst Oekraïne dat onbemande vliegtuigen (drones, ...) binnen handbereik liggen en niet alleen veel goedkoper zijn maar ook efficient door een gelijktijdige inzet van ‘zwermen’ die voor elke luchtverdediging problematisch zijn.

Om een voorbeeld te geven: Wanneer die drones over AI beschikken die de inzet aanpassen naargelang de situatie, is de efficiëntie veel groter, de kostprijs lager en er komt niet één militair aan te pas. Men kan verder gaan en een zwerm van bijvoorbeeld 500 drones inzetten  waardoor de afweer overbelast wordt en het succes nog groter. Volgens berichten beschikt Oekraine nu ook al over een drone met een straalmotor ( 8 april 2024)  waarschijnlijk de BULLET. Daarnaast  is er de  Palianytsia-raket-drone als combinatie met een kruisraket zou op 24 december 2024 in serieproductie zijn gegaan. Er is ook hulp uit Duitsland en VK  http://www.hisutton.com/Ukraine-Jet-Drone-2024-02.html  Ook deze drones hebben waarschijnlijk maar een kleine RF cross sectie en met een snelheid van 800 km/h  beschikt de luchtafweer over bijzonder weinig tijd.

Kortom, tegen dat wij onze F35 hebben en het personeel gevormds is zal er een veel goedkoper alternatief bestaand waarbij we NIET afhankelijk zijn van de VS.

Tenslotte

Een Dwarsligger besloot zijn commentaar met volgende tekst:

Door in het Oosten altijd alleen maar gevaar te zien en daar de hele tijd mee bezig te zijn, vergroten we zelf ons onveiligheidsgevoel. Nog gisteren las ik in het gerenommeerde tijdschrift Behavioral Neuroscience een artikel dat dit proces bevestigt. We scheppen dus onze eigen gevaarlijke demonen, waartegen we vervolgens ten oorlog denken te moeten trekken.

Als we ons superieur willen weten ten aanzien van mensen als Poetin, moeten we eerst onze eigen kleinheid erkennen.

Waarde Lezers,

Het zou getuigen van staatsmanschap om andere (diplomatieke) wegen te bewandelen dan de met bloed doordrenkte paden van de oorlogsretoriek. Daarvoor is een afradende efficiënte defensieve veiligheidsdoctrine noodzakelijk die uitnodigt tot een vreedzaam samenleven.

Het kán!

Dwarsliggers, géén haviken, géén vredesduiven