Hoorzitting F-16: Militair georkestreerde misleiding?
 
 
Waarde lezers van Pjotrs Nieuwsbrief,
 
Hoewel onze Defensie Nieuwsbrief enkel bedoeld is voor geïnteresseerden in dit domein, stelden we bij ons onderzoek naar wat zich afspeelde in het Belgisch federaal parlement een democratisch probleem vast. Dat mag niemand onberoerd laten.
 
In de vorige Nieuwsbrief over de hoorzittingen onderzochten we de tegenstelling tussen de technische uitleg van twee Belgische luchtmachtspecialisten, luitenant-kolonel ir. Decrop  en  kolonel ir. Van Pee.
 
Ditmaal geven we u de resultaten van ons onderzoek naar de betrouwbaarheid van de getuigenis van de Amerikaanse kolonel Jeff Gates, die zowat de woordvoerder was van de Amerikaanse getuigen.
 
 
Hoe misleid je vertegenwoordigers van het volk (2)
 
 
De avondlijke hoorzitting over de vervanging van de F-16 van 18 april 2018 is best samen te vatten in één woord: verward. Hier kunt u desgewenst het Integraal Verslag van de zitting raadplegen.
 
Er waren vier Amerikaanse specialisten uitgenodigd. Twee kolonels van de Amerikaanse luchtmacht (Jeff Gates, Michael Weaver) en twee medewerkers van Lockheed Martin (Mike McSpadden, Thomas Jones). Kolonel Gates leek de informele woordvoerder voor de groep te zijn. Hij had ook – dat is zelfs uit het schriftelijk verslag duidelijk af te lezen –de grootste 'présence'.

Waarschijnlijk hadden deze mensen de commissie heel waardevolle informatie kunnen bezorgen. Het is jammer genoeg bij ‘hadden' gebleven. Wat we zagen was een zorgvuldig georkestreerde ‘ontradingsoperatie'.
 
Fact check 1: Hebben we niet genoeg informatie over de Belgische F-16?
Dat klopt: we hebben nooit genoeg informatie! Tijdens de zitting werd vermeld dat slechts 16 van onze 54 toestellen uitgerust zijn met zogenaamde recorders. Dat wordt als een totaal onvoldoende basis voor een beslissing inzake levensduurverlenging voorgesteld. Fout, iedereen die met waarschijnlijkheidsrekening een beetje vertrouwd is, weet dat een staal van 16 uit een populatie van 54 stuks een zeer representatief monster is. Bovendien schijnen er nog andere middelen dan die recorders te bestaan om de ‘severity factor' (SF) te kunnen bepalen. Het blijkt zelfs dat Lockheed Martin daarover beschikt en ze ook op onze vloot toepast.
 
 
 
 
De grafiek hierboven komt uit het omineuze LM-rapport dat luitenant-kolonel Decrop tot zijn demarche dreef. De kwaliteit van het beeld zou veel beter kunnen, maar dit was het beste dat we konden vinden. Alleszins moeten we de volgende opmerking maken. De grafiek toont het aantal equivalente vluchturen in functie van de actueel gevlogen tijd. De verhouding tussen die twee is de 'severity factor'. Ieder blauw puntje stelt één Belgisch vliegtuig voor. Ik tel er 47, maar ik kan me, door de slechte kwaliteit van de grafiek, vergissen. In ieder geval is 47 > 16. Waar komt de rest vandaan?
Deze grafiek zegt ook eenduidig dat het grootste deel van onze vloot zonder enige kosten de 9000 uren kan overschrijden. Noteer a.u.b. dat de oorspronkelijke 8000 uren ook al zouden volstaan om het uitstel dat door de Dwarsliggers gevraagd wordt te ondersteunen.

Dan is er in dit verband nog een kleinigheidje door de mazen van het net gevallen. In onze toestellen zijn rekstrookjes geïnstalleerd die de vervorming van het materiaal monitoren. Dat is de standaardtechniek om zwaarbelaste onderdelen onder controle te houden. Deze rekstrookjes vertellen veel meer over slijtageverschijnselen dan die omineuze recorders. Ze zijn vooral geplaatst in de buurt van de vleugelophangingen, waar we de hoogste spanningen moeten verwachten.
 
 
Fact check 1: Fout! We beschikken wél over voldoende informatie
 
 
Fact check 2: Een systematische aanpak duurt oneindig lang en kost fortuinen.
Het is inderdaad een goede standaardpraktijk om een 'airframe' op de testbank te belasten voor het dubbel van het aantal uren dat men wenst te certificeren. Reken even mee. Stel dat we 1000 extra vlieguren willen. Dat is het equivalent van minstens vijf jaren dienst. Om 1000 uren te certificeren moeten we dus 2000 uren testen. Dat zijn 83 dagen en geen jaren!
Dat kost ons een van onze toestellen, al is de waarschijnlijkheid zeer hoog dat niets breekt of vervormt en er geen enkele modificatie nodig is.
 
 
Fact check 2: Fout! De testen duren slechts maanden en géén jaren zoals Gates beweert.
 
 
 
Fact check 3: Lagere productiekosten maar veel hogere onderhoudskosten?
Jeff Gates: "All I can tell you is that your production costs will probably (sic) be smaller if you keep your F-16 fleet but your operational and maintenance costs, the number of maintenance man/hours you will have to expend, the number of inspections, the number of times you will have to pull your jet apart to look at it, to inspect, to ensure that there are no cracks, will significantly go up."
Dit is een steeds weerkerend argument, waarbij Gates verzwijgt dat de US Luchtmacht in 2017 50.000 euro per F-35-vlieguur uitgegeven heeft, te vergelijken met 10.000 Euro per vlieguur voor de F-16.
 
 
Fact check 3: Fout! Elk jaar langer vliegen met de F-16 is een grote besparing
 
 
Fact check 4: Nergens worden er F-16 zoals de Belgische  geupgraded
Kolonel Gates zegt: “To help set the stage, there is currently no effort underway anywhere to extend the certified service life of any Block-15 F-16 aircraft.”
Dat is absoluut waar. Hij vergeet echter te vermelden (of weet het niet) dat alle toestellen die wij vandaag nog gebruiken, onder andere via het Falcon Star programma werden versterkt. Daardoor werden ze van dan af als ‘Block 20 MLU 1' geklasseerd. Pakistan en Taiwan moderniseren op dit moment voor miljardenbedragen de uitrusting van hun vrij aanzienlijke Block 20 MLU vloten.
 
 
Fact check 4: Fout! Onze F-16's zijn even goed als die van Pakistan en Taiwan
 
 
Fact check 5: Onze F-16's zijn lichter en elk vliegtuig is verschillend
Kolonel Gates beweert verder dat geen twee F-16's identiek zijn. Dat klopt natuurlijk, al ware het vanwege de krasjes op de verf. “The framework and the strength of their frames are very different.” zegt hij. Dat is eveneens waar, maar… door het Falcon Star programma werden 13 verschillende structuurelementen vervangen of verstevigd. Vooral de vleugelaanzetten werden aanzienlijk sterker uitgevoerd. De reden was dat men het toestel zwaardere ladingen – voor gronddoelen – wilde meegeven. Van dan af is het leeggewicht van het toestel niet meer merkbaar veranderd.
 
 
Fact check 5: Fout! De verzwaring van de structuur kwam er om zwaardere lasten te kunnen dragen, niet om de levensduur te verlengen. Het leeggewicht van onze F-16's komt overeen met andere F-16 series.
 
 
Onze dwarse conclusie is drievoudig:

De Amerikaanse getuigen hebben niet bijgedragen tot een duidelijker beeld over de mogelijke levensduurverlenging van onze F-16's.
 
De aanwezige (Luchtmacht) specialisten die (moeten) weten dat de uitspraken van Gates en co niet klopten, zijn door hun zwijgen medeplichtig aan het misleiden van de volksvertegenwoordigers.

Ook deze zitting was een parlementaire democratie onwaardig.

 
 
 
 
             Pjotrs Defensieteam